Ο περιπλανώμενος θίασος του ΕΛΓΑ και πως επηρεάζει το αναχρονιστικό του πλαίσιο την οικονομία

«Ο πρόεδρος του ΕΛΓΑ Ανδρέας Λυκουρέντζος, τόνισε, ότι µε εντολή του κ. Λιβανού θα αναθεωρηθούν πορίσµατα από προηγούµενη καταστροφή στην συγκεκριµένη περιοχή γιατί δεν ήταν δίκαια, µε ευθύνη υπηρεσιακών παραγόντων του Οργανισµού. Για το σκοπό αυτό θα συγκροτηθεί Επιτροπή που θα εξετάσει τα στοιχεία που έχουν κατατεθεί. ∆ήλωσε επίσης ότι οι παραγωγοί θα αποζηµιωθούν µε 0,22 ευρώ το κιλό για τα πορτοκάλια που έπληξε ο παγετός».

Το παραπάνω απόσπασµα, από ανακοίνωση που εκδόθηκε λίγο πριν την αποποµπή Λιβανού από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίµων, είναι ενδεικτικό του τρόπου µε τον οποίο λειτουργεί µέχρι σήµερα ο ΕΛΓΑ. Ένας Οργανισµός που φέρει ολοκληρωτικά την ευθύνη για την ασφάλιση της αγροτικής παραγωγής στη χώρα µας και µάλιστα σε εποχές ακραίων καιρικών φαινοµένων, εξαιτίας της κλιµατικής αλλαγής. 

Για τις αναπτυγµένες χώρες, η ασφάλιση της αγροτικής παραγωγής συνιστά σύνθετη υπόθεση και σίγουρα δεν µπορεί να υποστηριχθεί µε το αναχρονιστικό πλαίσιο και την πελατειακή λογική που διέπει τη λειτουργία του ΕΛΓΑ στη χώρα µας. Η ένταση και πυκνότητα των φαινοµένων, όπως και η ποικιλοµορφία των παραγωγικών δραστηριοτήτων στον πρωτογενή τοµέα, προϋποθέτουν µια εντελώς νέα στρατηγική ένα ευρύ πλέγµα µέσων ενεργητικής προστασίας και ασφάλισης της αγροτικής παραγωγής, πράγµατα τα οποία δύσκολα θα µπορούσαν να εξασφαλισθούν υπό τη στέγη του κρατικοδίαιτου και κοµµατικοκρατούµενου µέχρι σήµερα ΕΛΓΑ. Η νέα προσέγγιση οφείλει να έχει ευρύ χρονικό ορίζοντα, να λαµβάνει υπόψη της αυστηρές µακροοικονοµικές αναλύσεις, να εξαντλεί τις προσφερόµενες από την τεχνολογία και την ψηφιακή εποχή λύσεις, να συνδέει βάσεις δεδοµένων (Κτηµατολόγιο, ΟΣ∆Ε, TAXIS κ.α.) και να εµφορείται από αναπτυξιακά κυρίως κριτήρια.

Στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπάρχει πλούσια εµπειρία και επάρκεια µοντέλων που θα µπορούσαν να αναλυθούν, προκειµένου να προχωρήσει η κατάλληλη ελληνική λύση, χωρίς τον κίνδυνο να γίνουν καινούργια λάθη και αχρείαστες σπατάλες. Αυτό τον καιρό µάλιστα, το νέο σύστηµα ασφάλισης της αγροτικής παραγωγής και φυσικά τα τεχνολογικά µέσα που αυτό χρειάζεται θα µπορούσαν άριστα να «κουµπώσουν» µε τα χρηµατοδοτικά εργαλεία, πρώτα του Ταµείου Μετάβασης και µετά του Ταµείου Ανάκαµψης, καθιστώντας την Ελλάδα πρότυπο στο συγκεκριµένο τοµέα.

Αυτό που δεν χρειάζεται είναι ένα καινούργιο κοµµατικό κράτος και ένας ΕΛΓΑ δέσµιος των πελατειακών σχέσεων και της εκάστοτε εξουσίας. Αυτό που περισσεύει είναι οι συχνές µεταβάσεις ενός «περιπλανώµενου θιάσου», από υπουργούς, διοικούντες του ΕΛΓΑ και κοµµατικούς καθοδηγητές κάθε είδους, έτοιµου να δίνει ευκαιριακά λύσεις µε βάση τα ψηφοθηρικά ζητούµενα και όχι τις αντικειµενικές συνθήκες που δηµιουργούν τα γενεσιουργά αίτια και τους θεσµοθετηµένους κανόνες ενός εµπεριστατωµένου συστήµατος ασφάλισης της παραγωγής.

Αβεβαιότητες σε όλο το φάσµα της οικονοµίας

Σηµειωτέον ότι οι παραδοξότητες που συνοδεύουν τη σηµερινή λειτουργία του ΕΛΓΑ πέρα από τις µεγάλες καθυστερήσεις στις αποζηµιώσεις και τις τεράστιες αδικίες που αυτό παράγει, επιφέρει τεράστιες στρεβλώσεις στους κανόνες της αγοράς. Ανατρέπει κάθε δυνατότητα προγραµµατισµού από την πλευρά των αγροτικών επιχειρήσεων, πριµοδοτεί τις λιγότερο παραγωγικές µονάδες, κακοµαθαίνει τους αγρότες και επιδρά αρνητικά στην οικονοµική ανάπτυξη του χώρου. Όταν µάλιστα οι καταστροφές από καιρικά φαινόµενα είναι εκτεταµένες, ο διοικητικός µηχανισµός του ΕΛΓΑ σηκώνει τα χέρια ψηλά, δείχνοντας πλήρη αδυναµία να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του. Αυτή η κακοδαιµονία µεταφέρεται πολλές φορές σε όλο το φάσµα της αγροτικής οικονοµίας. Ανατρέπει τη συναλλακτική σχέση των αγροτών µε τους προµηθευτές και φέρνει σε πολύ δύσκολη θέση ένα µεγάλο φάσµα επιχειρήσεων, από εφόδια, µηχανήµατα, µέχρι τράπεζες. 

agronews.gr