Απορία αφελούς

Ξανεπέστρεψαν… «στη μόδα» οι ένοπλες ληστείες Τραπεζών (τις οποίες είχαμε ξεχάσει τα τελευταία χρόνια)  αν κρίνουμε από την ειδησεογραφία των πρόσφατων μηνών, με το σύνηθες μοτίβο «άγνωστος εισέβαλε στο υποκατάστημα και με την απειλή όπλου ακινητοποίησε τους υπαλλήλους. Αμέσως μετά αφαίρεσε χρηματικό ποσό και τράπηκε σε φυγή». Καλά, τζάμπα τα διέθεσαν τόσα λεφτά οι Τράπεζες για πόρτες ασφαλείας (που υποτίθεται θα «εγκλώβιζαν»  τους υποψήφιους ληστές) που μας έκαναν και μας κάνουν τη ζωή δύσκολη εμάς των απλών, τίμιων πελατών;  Εμείς για να μπούμε πατάμε κουπί-περιμένουμε να ανάψει πράσινο, μπαίνουμε στον προθάλαμο ξαναπατάμε κουμπί και ξαναπεριμένουμε να ανάψει πάλι πράσινο, επαναλαμβάνοντας ξανά-μανά όλη  την διαδικασία στην έξοδο  μας, που γίνεται αργά-αργά. Οι ληστές πως εξέρχονται αλήθεια, με τόση άνεση, παρακάμπτοντας όλο αυτό το -μπελαλίδικο όσο και να πεις-  σύστημα κουβαλώντας όπλα και σάκο με τα λεφτά; Αφελής απορία, από αφελή απορούντα…