Δημοσιο-γραφικά 

Το τέλος της… παλαιού τύπου, κλασικής, σοβαρής δημοσιογραφίας -που βασίζεται στην διασταύρωση, στην επιβεβαίωση της εγκυρότητας  μιας είδησης πριν αυτή δημοσιευτεί- έχει παρέλθει προ πολλού, στην  σημερινή εποχή της ταχύτητας, του τάκα-τάκα, του  διαδικτύου και της πρεμούρας ποιος θα πρωτοδημοσιεύσει (ή ποιος θα κάνει copy paste πρώτος ) ένα συμβάν!  Το οποίο συμβάν μεταδίδεται εντελώς διαστρεβλωμένο, με λάθος αναφορές και πληροφορίες που στην πορεία, ακόμα κι αν έχει αποδειχθεί ότι δεν ισχύουν, συνεχίζουν να αναπαράγονται από μέσο σε μέσο, χωρίς κανενός «δημοσιογράφου», «αρχισυντάκτη», ιδιοκτήτη  μέσου να ιδρώνει το αυτί του. Όταν δε η λανθασμένη αναφορά στο συμβάν (π.χ. «το θύμα χόρευε στην πίστα την ώρα των πυροβολισμών και έπεσε μπροστά στους λυράρηδες») είναι πιο «πιασάρικη» από τα πραγματικά γεγονότα ( το θύμα απλά στεκόταν κάπου στο χώρο και οι λυράρηδες είχαν ήδη αναχωρήσει) κρατάμε καλύτερα την …φανταστική εκδοχή του.