Ε, κάπου ώπα!

Όταν είσαι χρόνια μακριά από τα κοινά, ε, εντάξει, ανθρώπινο είναι όταν σου δώσουν το λόγο σε μια δημόσια εκδήλωση, τώρα που βρήκες μικρόφωνο και ακροατήριο, να του δώσεις να καταλάβει, μιλώντας λίγο παραπάνω. Αλλά το να ρητορεύσεις «πάρα πολύ παραπάνω» δεν είσαι σωστό, δεν είναι πρέπον, δεν είναι λογικό! Διότι το έρμο το κοινό από κάτω, πέραν του ότι δεν ακούει αυτά που λες, δεν τα αντιλαμβάνεται καν «μέσες-άκρες», δεν συγκρατεί το παραμικρό, δεν δίνει καμιά σημασία πλέον μετά την πάροδο ενός πεντάλεπτου κι από ένα σημείο και μετά  αρχίζει και βαρυγκωμά. Κι αυτό δεν σε τιμά.