Η αλήθεια να κλαίγεται!

Η αλήθεια να λέγεται (ή να κλαίγεται;): Γεγονός είναι ότι όταν βγει ένα δημόσιο πρόσωπο να πει άρες μάρες κουκουνάρες, γενικότητες, ασάφειες, «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε», ουδείς ενοχλείται, ουδείς σχολιάζει, ουδείς κριτικάρει. Έτσι όμως και βγει κάποιος να πει μια (πικρή) αλήθεια, ενίοτε να πει αυτά που λέει η ίδια η απλή λογική, εκεί να δεις αντιδράσεις, καθώς πέφτουν όλοι να τον φάνε! Στο κάτω-κάτω τη γνώμη του λέει ο άνθρωπος, ξεκάθαρη, με τις γωνίες της και τις αιχμές της και ας την ακούσουμε ή ας την αγνοήσουμε. Φυσικά δε γίνεται να συμφωνούν όλοι με όλους αλλά το να μη μπορεί κάποιος ή κάποια ούτε να ψελλίσει την άποψη του αυτό κι αν είναι ύψιστη μορφή φασισμού από κάποιους, μάλιστα, που αρέσκονται να παριστάνουν τα «ανοιχτά μυαλά» και τους προοδευτικούς.