Η αρχή του τέλους (μας)

Θυμάστε στα πρώτα χρόνια των Μνημονίων (τι πήγαμε και θυμηθήκαμε τώρα;) που για να μας παρηγορήσουν οι κυβερνώντες μας, τη μια μας έλεγαν ότι «φαίνεται φως στην άκρη του τούνελ», την άλλη ότι «θα περάσουμε τον κάβο» την παράλλη ότι «θα βγούμε στο ξέφωτο» και ότι «βρισκόμαστε στην αρχή του τέλους»; Γενικότητες και αοριστίες δηλαδή, ως… παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του! Το «έργο» το ξαναζούμε τώρα στα χρόνια του κορωνοϊού όπου εκεί που υποτίθεται ότι μετά από «μέτρα επί μέτρων», λουκέτα, καραντίνες, περιορισμούς και εμβολιασμούς, θα ξεμπερδεύαμε κάποια στιγμή με την πανδημία, θα βλέπαμε φως, θα περνούσαμε τον κάβο, θα βγαίναμε στο ξέφωτο, θα φτάναμε στην αρχή του τέλους, φτάσαμε ξανά στο … «μη παρέκει»!