Τα εν οίκω…

Το τι δράματα μπορεί να κρύβονται πίσω από τις κλειστές πόρτες του κάθε σπιτιού, το διαπιστώνει κανείς από την συχνή ειδησεογραφία βίαιων περιστατικών μέσα στις οικογένειες, όπου η επέμβαση της αστυνομίας –κυρίως κατόπιν εορτής και κατόπιν απώλειας ζωής- αποκαλύπτει «σημεία και τέρατα»! Πολύ συχνά υπάρχει μέλος της οικογένειας (παιδί ή σύζυγος) με ψυχιατρικά προβλήματα που ξεσπά πάνω στα υπόλοιπα άτομα του σπιτιού τα οποία  παλεύουν χρόνια αβοήθητα με το πρόβλημα. Ένα πρόβλημα για το οποίο δεν έχουν ουσιαστική βοήθεια από την Πολιτεία κι ας υπάρχουν τόσοι φορείς, τόσες υπηρεσίες και τόσοι «υπεύθυνοι», χωρίς όμως να είναι ξκάθαρο μια οικογένεια που αντιμετωπίζει τέτοιο θέμα που ακριβώς να απευθυνθεί, από πού να ζητήσει καίρια βοήθεια, ουσιαστική  στήριξη, χρήσιμες συμβουλές. Αποτέλεσμα είναι το πρόβλημα να παραμένει μια διαρκής ανοιχτή πληγή, ένα ατελείωτο βασανιστικό άγχος  για πολλές οικογένειες,  καταλήγοντας συχνά σε ακραίο φινάλε…