Έργα τέχνης από…ληγμένα χάπια!

Η γιατρός παθολόγος-λοιμωξιολόγος και εικαστικός Ελένη Ιωαννίδου που ζει και εργάζεται στο Ρέθυμνο, παρουσιάζει στο Ηράκλειο, 1-12 Δεκεμβρίου, την ατομική της έκθεση «ΧΑΠΙ END», μια πρωτότυπη συλλογή ψηφιδωτών έργων τέχνης από ληγμένα χάπια και κάψουλες.

Μέσα από την τέχνη της μεταμορφώνει το φάρμακο, σύμβολο ίασης, σε μέσο δημιουργίας.
Γιατί…τα φάρμακα, μπορεί, να λήγουν, η τέχνη, όμως, μένει!

Info: Η έκθεση, με ελεύθερη είσοδο, θα φιλοξενηθεί στον Πολυχώρο Δημοτικής Πινακοθήκης Ηρακλείου, στην Χρυσοστόμου 8.
Τα Εγκαίνια θα γίνουν την Τρίτη 2 Δεκεμβρίου, στις 7 το απόγευμα.
Ώρες λειτουργίας: 09:00–14:00 & 18:00–21:00.

Η δημιουργός

Η ζωγραφική ήταν το χόμπι της Ελένης Ιωαννίδου σε μικρή ηλικία, αλλά δεν είχε ξανασχοληθεί με το ψηφιδωτό. Όμως, κατά τη διάρκεια της πανδημίας, παρατηρώντας τις ποσότητες ληγμένων χαπιών στο Κοινωνικό Ιατρείο του Ρεθύμνου, (η ίδια υπηρέτησε ως διευθύντρια την Παθολογική κλινική του νοσοκομείου Ρεθύμνου) εμπνεύστηκε να δημιουργήσει πίνακες με τα φάρμακα. 

«Προσπαθώντας να ανακυκλώσουμε τα ληγμένα, ξεχωρίζαμε τις συσκευασίες από τα χάπια, τα μαζεύαμε ξεχωριστά για τους ειδικούς κάδους ανακύκλωσης των φαρμάκων και εκείνα δημιουργούσαν ένα σωρό από πολύχρωμα σχέδια. Μάλιστα, λέγαμε ο ένας στον άλλον να δει πόσο ωραίο ήταν αυτό το πολύχρωμο που βλέπαμε μπροστά μας. Έτσι μου γεννήθηκε η ιδέα», περιγράφει. 
Άρχισε λοιπόν να δημιουργεί πίνακες, με διαστάσεις ακόμη και 1,20 μ. Χ 0,90 μέτρα. «Αφιέρωσα χρόνο, σκεπτόμενη πάντα ότι αυτή η δική μου χειροτεχνία είναι ακόμα και η θεραπεία μου στο να αντλήσω δύναμη για να την προσφέρω μετά στους ανθρώπους, στους ασθενείς μου, σε όσους έχουν την ανάγκη υγειονομικής βοήθειας. Είναι αλήθεια πως μέσω της τέχνης υπάρχει θεραπεία», επισημαίνει. 

10.000 χάπια!

Έχει υπολογίσει πως ένας μεγάλος πίνακας διαστάσεων μέτρου, χρειάζεται από 8.000 έως και πάνω από 10.000 ληγμένα χάπια. «Στο μόνο χρώμα που αντιμετωπίζω ένα θέμα είναι το μαύρο. Δεν υπάρχουν πολλά μαύρα χάπια. Στο 90% και πλέον, τα χάπια στα ψηφιδωτά μου δεν έχουν καμία χρωματική επεξεργασία. Όμως, όπου χρειάζομαι το μαύρο χρώμα ή κάποιους τόνους του μαύρου, εκεί παρεμβαίνω και χρωματίζω πριν αρχίσω να τα χρησιμοποιώ. Άλλωστε προτιμώ το χρώμα που έχουν τα χάπια, διότι είναι πιο σταθερό», εξηγεί. 

Η διατήρηση

Ιδιαίτερα κουραστική ήταν η διαδικασία αναζήτησης ενός τρόπου διατήρησης των έργων της απέναντι στη φθορά, λέει η Ελένη Ιωαννίδου. 
«Η αλήθεια είναι, ότι κανένας συντηρητής τέχνης, κάποιος ειδικός, δεν ήξερε να με βοηθήσει, μιας και το χάπι είναι ένα υλικό πέρα από τα γνωστά και καθιερωμένα. Κατάφερα τελικά να βρω τεχνικό τρόπο ώστε να αντέχουν τα έργα μου στο χρόνο. Ένα από τα κυρίαρχα υλικά που χρησιμοποιώ για τη συντήρηση και διατήρηση είναι το υγρό γυαλί με αποτέλεσμα, έργα μου που είναι πέντε ετών, μέχρι σήμερα δεν έχουν παρουσιάσει κάποια φθορά. Ελπίζω ότι θα διατηρηθούν στο χρόνο», δηλώνει. 
Ιδιαίτερα κουραστική ήταν η διαδικασία αναζήτησης ενός τρόπου διατήρησης των έργων της απέναντι στη φθορά, λέει η Ελένη Ιωαννίδου. 
«Η αλήθεια είναι, ότι κανένας συντηρητής τέχνης, κάποιος ειδικός, δεν ήξερε να με βοηθήσει, μιας και το χάπι είναι ένα υλικό πέρα από τα γνωστά και καθιερωμένα. Κατάφερα τελικά να βρω τεχνικό τρόπο ώστε να αντέχουν τα έργα μου στο χρόνο. Ένα από τα κυρίαρχα υλικά που χρησιμοποιώ για τη συντήρηση και διατήρηση είναι το υγρό γυαλί με αποτέλεσμα, έργα μου που είναι πέντε ετών, μέχρι σήμερα δεν έχουν παρουσιάσει κάποια φθορά. Ελπίζω ότι θα διατηρηθούν στο χρόνο», δηλώνει.