Στην ορεινή «έρημο» των Λευκών Ορέων

«Εκειά απάνω στα Λευκά τα Κρητικά τα Όρη, η ομορφιά ‘ναι άγρια κι αν έχει ξεροβόρι…»: Ο Ορειβάτης ποιητής Απόστολος Παυλίδης έχει περιγράψει με τον καλύτερο τρόπο την «αύρα» του τοπίου όπου εξέδραμαν πρόσφατα τα μέλη των Ορειβατικών Συλλόγων Ηρακλείου και Μοιρών…

Φωτογραφίες: Μανώλης Ντρετάκης

«Μην τα θωρείς σαν ερημιά και μόνο με χαράκια, στσι χαραμάδες τως ανθούν χιλιάδες λουλουδάκια», λέει ο ποιητής και όντως η χλωρίδα των Λευκών Ορέων κρύβει πάντα εκπλήξεις, όπως οι «μπλάβες» ένα ενδημικό φυτό, το οποίο στο «Κόκκινο Βιβλίο των Σπανίων & Απειλουμένων ειδών της Ελλάδας» του 1995 αναφέρεται ως «σπάνιο».

  Πολύ νωρίς πρωί Κυριακής, οι ορειβάτες ξεκίνησαν από το καταφύγιο Καλλέργη (1680μ), και ακολούθησαν την πορεία: κορυφή Μελινταού (2133μ), κορυφή Πυρού Λίμνη, κορυφή Αθρωπόλιθος, κορυφή Καρά Κεφάλι, μιτάτο Πύργου, Λιβάδα, και διανυκτέρευση στο Λαγκό κοντά στη πηγή. Την επαύριο ανέβηκαν την κορυφή Γριάς Σωρός ή Ασκύφου Σωρός, Σελί Κουταλά, πέρασαν το οροπέδιο Νιάτο και τερμάτισαν στο Ασκύφου.

Πρόκειται για μια πολύ απαιτητική πορεία -διάσχιση που δε συγχωρεί τα λάθη στο εξωπραγματικό αλπικό τοπίο των Λευκών Ορέων, με τις 52 κορυφές πάνω από 2.000 μ . Μία ανεπανάληπτη διαδρομή για την οποία απαιτείται εμπειρία και άριστη φυσική κατάσταση.