Νότια Κρήτη
Η απίστευτη διαδρομή ενός «ιστορικού» λεωφορείου της Μεσαράς
Από τα «ένδοξα χρόνια» στο Μορόνι το «κουφάρι» του οχήματος κατέληξε στα χωράφια του Νομού Ρεθύμνου
Όταν στο παρελθόν κάναμε αφιέρωμα σε ένα «ιστορικό» όχημα της Μεσαράς, από τα πρώτα που λειτούργησαν και ως λεωφορεία στον κρητικό νότο, δεν φανταζόμαστε ότι κάποια στιγμή, εντελώς τυχαία, θα συναντούσαμε το κουφάρι του «θρυλικού» Austin του αείμνηστου Μανώλη Μαλλιαράκη από το Μορόνι Δήμου Φαιστού, εγκαταλελειμμένο, σε άλλο νομό και συγκεκριμένα αυτό του Ρεθύμνου, να «σαπίζει» μέσα στα χωράφια.
Ρεπορτάζ: Γιάννης Φραγκιαδάκης

Ο αείμνηστος Μανώλης Μαλλιαράκης από το Μορόνι Δήμου Φαιστού, που έφυγε από τη ζωή το 2013 στα 93 του χρόνια, ήταν γνωστός ως «σωφέρης», αφού υπήρξε ένας από τους πρώτους οδηγούς στην περιοχή του νότου, με το «ιστορικό» όχημα του, μάρκας Austin το οποίο ήταν στο μπροστινό του μέρος μεταφορικό επιβατών και πίσω φορτηγό εμπορευμάτων & ζώων! Το μεγάλο όχημα εξυπηρέτησε «τα μέγιστα» τον κόσμο της περιοχής, σε εποχές που οι μεταφορές, εμπορευμάτων & ανθρώπων ήταν τόσο δύσκολες, που αποτελούσαν μια μικρή «περιπέτεια» στους κακοτράχαλους έως… ανύπαρκτους δρόμους της κρητικής υπαίθρου. Μεταγενέστερα το φορτηγό μετατράπηκε σε μίνι-λεωφορείο που πρέπει να χωρούσε 10-15 επιβάτες, ενώ διέθετε ευρύχωρη καρότσα για μεταφορά κάθε είδους αντικειμένων αλλά και ζώων.
Το… στολίδι του χωριού
Όταν ο Μ. Μαλλιαράκης έφερε το αυτοκίνητο πρώτη φορά στο Μορόνι, οι χωριανοί αντιμετώπισαν το όχημα με ιδιαίτερο δέος και θαυμασμό, αφού, όπως θυμούνται οι παλιότεροι, οι γυναίκες το… στόλισαν (!) «για το καλορίζικο» με μαντήλια και υφαντά. Το «Austin» έκανε κυρίως τη διαδρομή Μορόνι-Μοίρες και αντίστροφα, διασχίζοντας ένα ιδιαίτερα άβολο και σε κάποια σημεία σχεδόν «αχάρακτο» χωματόδρομο, χωρίς να λείπουν τα απρόοπτα, όπως το «κόλλημα» στις λάσπες, όπου, υποθέτουμε, πως οι επιβάτες αναγκαστικά «έδιναν ένα χεράκι» για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα και να μπορέσουν να φτάσουν στον προορισμό τους.
«Τέρμα διαδρομής»
Ο «σωφέρης» Μανώλης Μαλλιαράκης -πατέρας τριών παιδιών, δύο γιών και μίας κόρης- έφυγε από ανακοπή καρδιάς πλήρης ημερών, με διαύγεια πνεύματος μέχρι την τελευταία στιγμή, σκορπώντας τη θλίψη στην οικογένεια του, τους συγχωριανούς αλλά και σε όσους γνώριζαν τον ίδιο και την ιστορία του που ήταν συνυφασμένη με τη Μεσαρά. Μεσημέρι Κυριακής 12 Ιανουαρίου του 2013, στον Ιερό Ναό Αγίου Πνεύματος στο Μορόνι, ο κόσμος του νότου συνόδεψε, πεζή, το «σωφέρη» του, ως το τέρμα της δικιάς του «διαδρομής»… Παραμένει πάντως μυστήριο πως η διαδρομή του λεωφορείου του αείμνηστου Μ. Μαλλιαράκη κατέληξε στα Ρεθυμνιώτικα και «ξεχάστηκε» εκεί…


