Η «Μακρόνησος» στις Μοίρες

Το πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ «Μακρόνησος-Μπόλικη πέτρα, μπόλικη καρδιά» θα προβληθεί στις Μοίρες, την Τετάρτη 13 Απριλίου στις 7 το απόγευμα, με ελεύθερη είσοδο, στο Πολύκεντρο Δήμου Φαιστού. 

Την προβολή διοργανώνει η Τομεακή Επιτροπή Ηρακλείου του ΚΚΕ, στο πλαίσιο ενός πλούσιου προγράμματος δραστηριοτήτων για τον μήνα Απρίλιο.

Το ντοκιμαντέρ παραγωγής ΚΚΕ για το κολαστήριο της Μακρονήσου (τη σκηνοθετική επιμέλεια φέρει ο Σήφης Στάμου, ενώ το σενάριο υπογράφουν οι Αλέξανδρος Βαλσαμής & Νίκη Κυριαζή) βασίζεται σε 36 αληθινές μαρτυρίες.

Όλες οι μαρτυρίες δίνουν με λεπτομερή περιγραφή τη σειρά των γεγονότων για το κολαστήριο της Μακρονήσου ως τόπου εξορίας και βασανισμού, με στοιχεία αλλά και ονόματα. «Οι μαρτυρίες αυτές είναι φόρος τιμής στους αγωνιστές της Μακρονήσου, του αποκαλούμενου «Νταχάου της Μεσογείου». Εκεί όπου οι μηχανισμοί καταστολής τελειοποιήθηκαν, η βία συστηματοποιήθηκε και οι πολιτικά διωκόμενοι έζησαν τη μεγαλύτερη αναμέτρησή τους όχι μόνο με τον ταξικό αντίπαλο, αλλά και με τον ίδιο τους τον εαυτό. Μοναδικός σκοπός: να υποταχθούν, να δηλώσουν μετάνοια, να αποκηρύξουν το ΚΚΕ και τις ιδέες τους», δηλώνει το κόμμα.

Σημαντικοί ηθοποιοί έδωσαν τη φωνή τους για να «αναπαρασταθούν» όσο πιο ζωντανά και ηχηρά γίνεται αυτές οι μαρτυρίες. Οι Δημήτρης Αντωνιάδης, Ελένη Γερασιμίδου, Κώστας Καζάκος, Δημήτρης Καταλειφός, Δανάη Κατσαμένη, Γιώργος Κιμούλης, Ανδρέας Κωνσταντίνου, Ηλιάνα Μαυρομάτη, Πέρης Μιχαηλίδης, Παύλος Ορκόπουλος, Θέμης Πάνου, Μάκης Παπαδημητρίου, Γιάννης Στάνκογλου «αφηγούνται με συνταρακτικό τρόπο προσωπικές μαρτυρίες αγωνιστών, που μαρτύρησαν πάνω στο νησί και οι οποίες ξεδιπλώνουν μπροστά στα μάτια μας».

Πέρα από τις μαρτυρίες ως αφηγηματικό στοιχείο του ντοκιμαντέρ, επιπλέον παρουσιάζεται πλήθος αρχειακών τεκμηρίων: φωτογραφίες, σκίτσα, έργα τέχνης, μουσικής και ποίησης (που γράφτηκε στην Μακρόνησο, αλλά και μετά) καθώς και οπτικοακουστικά τεκμήρια. Επιπλέον, έχουν συμπεριληφθεί και σκηνές επιτόπιας λήψης αλλά και δραματουργικής αποτύπωσης του τι πραγματικά συνέβαινε τότε.

«Η Μακρόνησος ως τόπος εξορίας, βασανισμού και “μεταμέλειας”, ως πραγματικό κολαστήριο ξεκίνησε να “λειτουργεί” το 1947 (…) Σχεδόν 100.000 στρατιώτες και πολίτες υπολογίζεται ότι πέρασαν μέχρι το πέρας της λειτουργίας του, το 1954», αναφέρει το ΚΚΕ.