Ηρακλής Φραγκιαδάκης: Ο «δάσκαλος» που παραμένει «μαθητής»

Ο Ηρακλής Φραγκιαδάκης με καταγωγή από το Βρέλη και το Μαγαρικάρι Δήμου Φαιστού, μεγάλωσε στις Μοίρες και άρχισε να ασχολείται με την Κρητική μουσική στα 16 του χρόνια, σε νεαρή μεν ηλικία αλλά «σχετικά μεγάλη» για τα δεδομένα του καλλιτεχνικού χώρου.

Από την Ύβα Κουμαντάκη

Η ΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΗ ΛΥΡΑ: Όλα ξεκίνησαν, όταν ξαφνικά ο πατέρας του κατασκεύασε ερασιτεχνικά μία λύρα και την εμφάνισε στο σπίτι. Όπως λέει: «Δεν μπορώ να καταλάβω πως γεννήθηκε ξαφνικά η επιθυμία μου να μάθω λύρα τόσο έντονα. Ξεκίνησα να παίζω μόνος μου, ακούγοντας κρητική μουσική κάτι που πριν δεν έκανα ποτέ, ενώ με τον καιρό άρχισα και κάποια μαθήματα με τον Μιχάλη τον Ξενάκη στο “Ωδείο Κονσέρτο” στις Μοίρες. Μου έλεγε ότι του κάνει εντύπωση πόση πρόοδο είχα , όλα τα άλλα ήρθαν από μόνα τους».

ΤΑ ΒΙΩΜΑΤΑ: «Ο Λεωνίδας Κλάδος με τον παππού μου ήταν ξαδέλφια. Θυμάμαι που με παίρνανε μαζί τους στις βόλτες που έκαναν στα χωράφια. Ήταν ένας άνθρωπος με πηγαίο χιούμορ, έντονη προσωπικότητα. Δεν τόλμησα ποτέ να παίξω μπροστά του λύρα, αλλά τώρα που το σκέφτομαι θεωρώ ότι είχε παίξει καθοριστικό ρόλο στα ακούσματα που είχα από μικρός. Θυμάμαι τα γλέντια στον προαύλιο χώρο του σχολείου στο Βρέλη, γλέντια που όσοι βρέθηκαν εκεί δεν θα ξεχάσουν ποτέ».

ΟΙ ΣΠΟΥΔΕΣ: «Αποφάσισα να δώσω πανελλαδικές με στόχο να σπουδάσω παραδοσιακή μουσική στην Άρτα όπως και έγινε. Στο “Τμήμα Λαϊκής & Παραδοσιακής Μουσικής”, που εντάσσεται στη Σχολή Mουσικής Tεχνολογίας του TEI Hπείρου και έχει έδρα την Άρτα, ήρθα σε επαφή και με άλλα ακούσματα από διάφορα άλλα όργανα. Οι μουσικοί μου ορίζοντες άνοιξαν μέσα από τα μαθήματα αλλά και τις παρέες που έκανα με τους συμφοιτητές μου. Σχέσεις που κρατάνε έως τώρα και συνεχίζονται . Μετά την αποφοίτηση μου έχω πάει αρκετές φορές εκεί και έχω παίξει λύρα σε διάφορες εκδηλώσεις».

«ΔΑΣΚΑΛΟΣ» & «ΜΑΘΗΤΗΣ»: Ο Ηρακλής έχει αρχίσει να διδάσκει μικρούς μαθητές λύρα. Αντιλαμβάνεται ότι από πολύ μικρή ηλικία αγαπούν την μουσική μας και τον χορό, έχουν άποψη και ξέρουν να επιλέγουν. Όπως λέει ο ίδιος, «Ο δικός του ρόλος δεν αρχίζει και τελειώνει στην μάθηση μόνο. Προσπαθώ να έχω καθοδηγητικό ρόλο και παράλληλα να διδάξω στα παιδιά να έχουν επιμονή και υπομονή, θέλω να μαθαίνουν τα σωστά ακούσματα της παράδοσης μας, να μελετούν μουσική από όλα τα σημεία της Κρήτης, από το μηδέν και να φτάσουν όπου μπορούν. Η γνώση δεν τελειώνει ποτέ. Ακόμα και τώρα μετά από τις σπουδές μου στα 30 μου χρόνια νομίζω ότι όσα γνωρίζω είναι λίγα και όσο πιο πολλά ανακαλύπτω τόσο πιο λίγα μου φαίνονται. Δεν είναι πια τα όρια στενά στην πληροφορία και έτσι βλέπουμε ότι όσοι ξεκινούν να παίζουν Κρητική μουσική έχουν μια γρήγορη εξέλιξη αλλά δεν φτάνει μόνο αυτό. Οι νέοι σήμερα έχουν την άνεση να επιλέξουν να σπουδάσουν όποιο μουσικό όργανο θελήσουν. Έχουν πλέον μεγάλη γνώση πάνω στην Κρητική μουσική, ίσως όμως μέσα σε αύτη την ευκολία να χάνεται το πάθος. Οι παλαιότεροι μέσα από τις δυσκολίες που συναντούσαν προσπαθούσαν να γίνουν καλύτεροι. Ο κόσμος τους σεβόταν και ένιωθε δέος όταν τους συναντούσε, ακόμα και ανάμεσα στον καλλιτεχνικό χώρο υπήρχε σεβασμός. Νιώθω ότι αυτό σήμερα δεν υπάρχει».

ΜΕΣΑΡΙΤΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ: «Η Μεσαρά», τονίζει ο Ηρακλής, «έχει φοβερή δυναμική πάνω στους νέους μουσικούς σήμερα και με λύπη αντιλαμβάνομαι ότι δεν είχαμε και δεν έχουμε τον τοπικισμό που έχουν άλλα μέρη της Κρήτης . Πρέπει να δοθεί πια βήμα στους νέους του τόπου μας και να αναδειχθεί η μουσική μας κουλτούρα».

Ο Ηρακλής δηλώνει παρατηρητής στον καλλιτεχνικό χώρο, παρόλα αυτά συνεχίζοντας τα μαθήματα της Κρητικής λύρας και παίρνοντας μέρος σε εκδηλώσεις που τον καλούν, δειλά -δειλά όπως μας είπε συνθέτει την δική του μουσική που θα χαρίσει στον κόσμο της Μεσαράς και όχι μόνο, όταν νιώσει έτοιμος…