Λιγόρτυνος: Στο Καφενείο «Το Εθνικόν» … ο χρόνος έχει σταματήσει

Στον τοίχο η… Αλίκη Βουγιουκλάκη σε κορνίζα -από τη φωτογραφία ενός παλιού διαφημιστικού ημερολογίου της Καπνοβιομηχανίας Κεράνης- και στην άκρη του μαγαζιού ένα (άδειο) ψυγείο πάγου, δεν αποτελούν σκόπιμη ρετρό διακόσμηση, όπως συνηθίζεται σήμερα, αλλά είναι μέρος της αυθεντικής εικόνας ενός Καφενείου, όπου φαίνεται να σταμάτησε ο χρόνος…

Φωτογραφίες: Γιάννης Φραγκιαδάκης

Ιούνη μήνα, μέσα στη ζέστη των θερινών ημερών, ανακαλύψαμε στη Λιγόρτυνο Δήμου Γόρτυνας, στο Καφενείο «Το Εθνικόν», όπως  διαβάζει κανείς με δυσκολία στην ξεθωριασμένη από το χρόνο ταμπέλα του, μια δροσερή γωνιά για ένα «μέτριο ελληνικό» συνοδεία κρύου νερού και μια παγωμένη ρακή , σε ένα Καφενείο βγαλμένο από το χθες και τις μνήμες μιας άλλης Κρήτης.

Χθες & σήμερα

Η κυρία Ελένη που διατηρεί Καφενείο μας υποδέχτηκε με εγκαρδιότητα, μιλώντας με συγκίνηση για το χθες και με απογοήτευση για το σήμερα: «Έφυγε ο συγχωρεμένος ο άνδρας μου νέος και από τότε το Καφενείο το κάνω εγώ όχι βέβαια για βιοποριστικούς λόγους αλλά για να θωρώ κανένα άνθρωπο , να περνά η ώρα μου». Όπως μας είπε «Στο χωριό μας εγκαταστάθηκαν πολλοί πρόσφυγες , ο πατέρας μου ήταν από δω και η μάνα μου από τα Πάρτιρα (Δήμου Μινώα Πεδιάδας σήμερα) , Μπελενιώτη ήταν το πατρικό μας. Ο πεθερός μου αν και Μικρασιάτης,  τον έλεγαν Παπαδάκη, επειδή στην οικογένεια του ήταν πολλοί παπάδες».

Ο Έπαινος

Η ίδια μας είπε για τις παλιές δόξες που γνώρισε το χωριό εξαιτίας της καλλιέργειας και παραγωγής σουλτανίνας Α΄ ποιότητας και τον Έπαινο που πήρε ο πεθερός της το 1937 στην 12η έκθεση Θεσσαλονίκης και υπάρχει ακόμα στο τοίχο του καφενείου… «Σήμερα δεν βγάνουμε σταφύλια ούτε να φάμε , ο κόσμος στράφηκε στην παραγωγή λαδιού αλλά δεν πάει καλά…» μας είπε με παράπονο, συμπληρώνοντας πως «Κάποτε λειτουργούσε και το Μίνι Μάρκετ απέναντι  από το Καφενείο και υπήρχε κίνηση και ζωή στο χωριό, σήμερα έχουμε μείνει πολύ λίγοι…».