Μαρκέλλα Μανωλιάδη: Μια επιτυχημένη Χορογράφος, με Μεσαρίτικες ρίζες

Συνέντευξη στον Στέλιο Ζωγραφάκη

Με καταγωγή από τον Δήμο Φαιστού, η Χορογράφος και Δασκάλα Χορού Μαρκέλλα Μανωλιάδη, αν και πολυάσχολη & δημιουργική, πάντα βρίσκει το χρόνο να επισκεφθεί την Κρήτη και τους γονείς της στο Πετροκεφάλι, περνώντας αρκετές μέρες στη Μεσαρά…

Εμείς την συναντήσαμε στις Μοίρες όπου μας μίλησε για τη ζωή της και την καριέρα της.

Η Μαρκέλλα έχει ένα πάρα πολύ πλούσιο βιογραφικό που περιλαμβάνει συνεργασίες με το Εθνικό Θέατρο, την Εθνική Λυρική Σκηνή, έχοντας δουλέψει για την Παραολυμπιάδα Αθήνα 2004, σε έργα στην Επίδαυρο και στους Δελφούς, σε αμέτρητες παραστάσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, συνεργαζόμενη με τα πιό γνωστά ονόματα στο χώρο, αλλά και με θεσμούς και φορείς, όπως την Ελβετική Πρεσβεία σε Προγράμματα Χορού και Υποτροφιών σε νέα ταλέντα.

Είναι θυγατέρα του Δημήτρη Μανωλιάδη,
παράγοντα του τοπικού αθλητισμού στο Δήμο Φαιστού, που ήρθε από τη Σάμο, ως ερωτικός μετανάστης, στην Μεσαρά, για το χατήρι της Βαγγελιώς Χαλκιαδάκη από το Πετροκεφάλι, με την οποία απέκτησαν τρία παιδιά το Γιώργο, το Λυκούργο & τη Μαρκέλλα που ζει στην Αθήνα όπου διατηρεί τη Σχολή Χορού “Μετάνειρα” (όνομα παρμένο από την ελληνική μυθολογία) στον Κεραμεικό, μαζί με τον σύζυγο της, τον Χοροδιδάσκαλο Δημήτρη Καμινάρη, έναν σπουδαίο καλλιτέχνη- Υπήρξε κλασικός χορευτής και είναι ένας από τους σημαντικότερους δασκάλους μπαλέτου στην Ελλάδα.

Μαρκέλλα πως ξεκίνησε η σχέση σου με το Χορό;

-Στην Αθήνα, όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα, σπούδασα στη Σχολή Ορχηστρικής Τέχνης την οποία τελείωσα το 2002, παίρνοντας το Δίπλωμα μου ως Χορεύτρια και ως Δασκάλα χορού.
Στη συνέχεια έφυγα με Υποτροφία στο εξωτερικό, ολοκλήρωσα τις σπουδές μου ως καλλιτέχνης και αποφάσισα να ασχοληθώ με το σύγχρονο χορό και όχι με το μπαλέτο -γιατί η σπουδή είναι “απ’ όλα”, κάνεις και κλασικό και σύγχρονο χορό- και κάπως να εξελιχθώ ως χορεύτρια.

Το οικογενειακό σου περιβάλλον ήταν ενθαρρυντικό στην ενασχόληση σου με το Χορό;

-Από την πρώτη στιγμή με υποστήριξαν οι γονείς μου, χωρίς να κρίνουν αν “αυτό είναι το καλύτερο για μένα ή όχι”, οπότε υπήρξε πολύ υποστήριξη κι ένα “σπρώξιμο”-Δηλαδή οι γονείς μου από τεσσάρων χρονών με γράψανε στη Σχολή Χορού στη γειτονιά, προφανώς είδανε πόσο…υπερκινητική ήμουνα (χαμογελάει) κι αυτό ήταν μια λύση-καθώς ήμουνα ένα παιδί που διαρκώς ήθελε να χορεύει και να δημιουργεί.

Τελικά είχες μέλλον στο Χορό…

-Η δασκάλα μου στη συνέχεια, όταν τελείωσα το Λύκειο, μου είπε ότι “μπορείς να το κάνεις”, γιατί γενικά ο ανταγωνισμός είναι τεράστιος και για να περάσεις στην Κρατική Σχολή είναι πάρα πολύ δύσκολο, δηλαδή δίνουν χίλια παιδιά το χρόνο και περνάνε 15. Αλλά αν μπεις, είσαι από τα παιδιά που προωθούν και έχεις “μια σίγουρη”, ας πούμε επαγγελματική καριέρα, διότι είναι η μόνη Κρατική Σχολή Χορού στην Ελλάδα.

Και μετά τη Σχολή σου ανοίχτηκαν δρόμοι;

-Τελειώνοντας τη Σχολή μου δόθηκαν αμέσως ευκαιρίες, δούλεψα και στο εξωτερικό, στη Γαλλία, με έναν Κρητικό Χορογράφο, τον Αντώνη Φωνιαδάκη, από την Ιεράπετρα- ήταν στη Γαλλία Χορευτής στην Όπερα, έγινε Χορογράφος και με πήρε ως βοηθό του, και να χορέψω στην ομάδα και να είμαι συνδημιουργός. Μετά δούλεψα με τον Κωνσταντίνο το Ρήγο, που είναι Διευθυντής στη Λυρική Σκηνή και δούλεψα ως Κινησιολόγος στο Εθνικό Θέατρο με το Γιάννη Χουβαρδά, ο οποίος ήταν και Διευθυντής.

Μετά από 5 χρόνια που τέλειωσα την Κρατική Σχολή με κάλεσαν να διδάξω εκεί κι έγινα και Υπεύθυνη Σπουδών. Τα 20 χρόνια που ήμουνα στην Σχολή αλλάξαμε πάρα πολλά πράγματα έχοντας ως στόχο να συμβάλλουμε για να εξελιχθεί ο σύγχρονος χορός.

Θεωρείς ότι ο παράγοντας τύχη έπαιξε ρόλο στη ζωή σου, γιατί έτσι όπως μας τα αφηγείσαι είναι σα να σου ήρθαν όλα πάρα πολύ βολικά…

-Όχι, δεν έπαιξε ρόλο, δούλεψα πάρα πολύ σκληρά. Δεν πήγα ποτέ σε καμία οντισιόν και δεν χτύπησα ποτέ καμία πόρτα. Ο χώρος είναι δύσκολος και ανταγωνιστικός. Πρέπει να δουλέψεις και να βάλεις τον πήχυ πολύ ψηλά για να καταφέρεις να είσαι ενεργός, με διάρκεια στο χρόνο…

Πως συνεργάζεσαι με ένα σκηνοθέτη;

-Ξεκινάμε με το έργο. Δηλαδή το κείμενο και το έργο είναι το πρώτο πράγμα που επιλέγει ο σκηνοθέτης κι από και ύστερα το διαβάζουμε όλοι μαζί και μας λέει ποιά είναι η σκηνοθετική του κατεύθυνση, πως θέλει δηλαδή να ανεβάσει το κάθε έργο, με τη δική του αισθητική και τη δική του σκηνοθετική ματιά…

Εγώ ήμουνα και από τις χορεύτριες που χόρεψαν πάρα πολύ και πήγα και σε όλο τον κόσμο, σε όλη την Ευρώπη, σε όλα τα θέατρα. Σε αυτό ναι ήμουν τυχερή, χόρεψα σε πάρα πολύ μεγάλα θέατρα.

Είναι κάποιες δουλειές σου που έχεις ξεχωρίσει;

-Η μία ήρθε πολύ νωρίς, της Αποστολίας Παπαδαμάκη, το «Human Female Study» που ταξίδεψε σχεδόν σε όλο τον κόσμο, μέχρι και τη Νότια Κορέα, μετά ήταν το «Use» του Αντώνη Φωνιαδάκη- Γενικά όμως αγαπάω όλες μου τις δουλειές, δεν θέλω να ξεχωρίζω κάποιες…

Έχει κρατήσει επαφή και με τα δύο μέρη καταγωγής των γονιών σου- και με την Κρήτη και με τη Σάμο;

-Περισσότερο με την Κρήτη. Έρχομαι συχνά, Χριστούγεννα-Πάσχα και δύο μήνες το Καλοκαίρι.

Ο πατέρας σου Δημήτρης είναι ένας πολύ αγαπητός άνθρωπος στη Μεσαρά…

-Ο πατέρας μου είναι ένας αθώος άνθρωπος δηλαδή έχει πάντα το καλό στο νου του και στα συναισθήματα του και στη δοτικότητα του με τους άλλους ανθρώπους. Είναι πολύ κοινωνικός, του αρέσει να επικοινωνεί με τον κόσμο. Έχει πολύ ζωντάνια μέσα του, διάθεση να δώσει, έχει δύναμη στο σώμα και στο μυαλό. Τον ενδιαφέρει να μοιράσει και να μοιραστεί πράγματα…

Εισέπραξες ότι είναι υπερήφανος για σένα και για όσα κατάφερες; Το ένιωσες αυτό;

-Καλά πάντα…(γελάει). Με το παραπάνω νομίζω!

Μήπως, και ως μοναχοκόρη, σου έχει ιδιαίτερη  αδυναμία;

(Ο πατέρας της που είναι παρών στη συνέντευξη κουνάει το κεφάλι του καταφατικά)

–Όχι, εντάξει, αγαπάει και τα άλλα του παιδιά…

Από την Κρητικιά μητέρα σου, την Μεσαρίτισσα Βαγγελιώ Χαλκιαδάκη, τι έχεις πάρει;

-Έχω πάρει την “τρέλα” που λέω εγώ ότι έχουνε οι Κρητικοί! Μια τρέλα που μερικές φορές είναι και λίγο …επικίνδυνη, αλλά έχει μια ενέργεια αυτός ο τόπος πολύ ιδιαίτερη!
Η μαμά μου -που ζούσε στην Αθήνα, όπου βρέθηκε από πολύ μικρή, από 10 χρονών-  έχει έρθει και μένει πιά στην Κρήτη και νομίζω ότι της έχει κάνει πολύ καλό όλο αυτό…”

Εσύ θα μπορούσες να ζήσεις μόνιμα στην Κρήτη ή να κάνεις κάτι εδώ σε σχέση με το χορό;

-Δεν το έχω σκεφτεί, να σας πως την αλήθεια, γιατί επειδή έρχομαι συχνά, νομίζω ότι μου είναι αρκετό. Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να έρθω εδώ για να δημιουργήσω τέχνη- ίσως αν ήμουνα νεότερη, να το σκεφτόμουνα και να το τολμούσα. Θέλει μια άλλη αντιμετώπιση, σχετικά με αυτό το κομμάτι. Μου αρέσει που ακούω την κρητική λύρα, που είμαι στα πανηγύρια, που το ζω, που χορεύω, που διασκεδάζω…

Σε ευχαριστούμε για την ωραία κουβέντα που είχαμε…

-Κι εγώ σας ευχαριστώ πάρα πολύ.

Βιογραφία σαν
…Χορογραφία

Η Μαρκέλλα Μανωλιάδη σπούδασε στην Κρατική Σχολή Ορχηστρικής Τέχνης από την οποία αποφοίτησε το 2002. Έκτοτε εργάζεται ως Χορεύτρια και Χορογράφος, διδάσκει χορό και επιμελείται την κίνηση σε παραστάσεις και καλλιτεχνικές δράσεις. Είναι Διευθύντρια της Σχολής Χορού “Μετάνειρα”. Έχει χορέψει στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Βρυξέλλες, Άμστερνταμ, Λονδίνο, Λίβερπουλ, Στοκχόλμη, Φλωρεντία, Μιλάνο, Βενετία, Νάπολη, Σεούλ, Στουτγάρδη, Φρανκφούρτη, Λυών, Σλοβενία, Λιθουανία, Ρουμανία κ.α.).

Συνεργασίες με Φορείς:
Flux Laboratory Athens (μόνιμη συνεργάτις από το 2018), Εθνικό Θέατρο, Εθνική Λυρική Σκηνή, Κρατική Σχολή Ορχηστρικής Τέχνης, Κέντρο Μελέτης Χορού Ισιδώρα Ντάνκαν, Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Παραολυμπιάδα 2004.

Συνεργασίες με Ομάδες Χορού:
Οκτάνα του Κωνσταντίνου Ρήγου (από το 2008), APOTOSOMA του Α. Φωνιαδάκη (από το 2004), Quasi Stellar της Αποστολίας Παπαδαμάκη Super Lux (παγκόσμια περιοδεία),

Icon Skin  (παγκόσμια περιοδεία), κ.α. 

Συνεργασίες στο θέατρο
και τη μουσική (κίνηση):
Γιάννης Χουβαρδάς (στις παραγωγέςΒασιλιάς Ληρ | Εθνικό Θέατρο 2023-24, Η άλλη πλευρά της καταιγίδας | Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου, 2022, Το πονηρό πνεύμα | Εθνικό Θέατρο, 2022), Δημήτρης Τάρλοου (στις παραγωγές Ηλέκτρα | Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, 2025 Frankenstein & Eliza | Θέατρο Πορεία, 2024 Περλιμπλίν και Μπελίσα | Θέατρο Πορεία, 2023), Ομάδα θεάτρου της Α. Μπρούσκου (στις παραγωγές Λεωφορείο ο πόθος του Τένεσι Ουίλιαμς, Αγαμέμνων του Αισχύλου | Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, 2008), κ.α.

Διοίκηση: Διευθύντρια στον ΧΩΡΟ ΦΙΑΤ, Διευθύντρια στη Σχολή Χορού Μετάνειρα, Υπεύθυνη προγράμματος σπουδών Κρατικής Σχολής Ορχηστρικής Τέχνης- ΚΣΟΤ, Βοηθός Διευθυντή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής υπό τη Διεύθυνση του Αντώνη Φωνιαδάκη.