Μια όμορφη παρέα σε ρακοκάζανο της Μεσαράς!

Φωτογραφίες: Γιάννης Φραγκιαδάκης

Νοέμβρη μήνα, τα ρακοκάζανα στην Κρήτη βρίσκονται στο φόρτε τους, συνδυάζοντας μια πανάρχαια τεχνική απόσταξης με σύγχρονες μεθόδους και υποχρεωτικά… με μαζώξεις ντόπιων και μουσαφιρέων, που τσουγκρίζουν τα ποτήρια τους σε ένα καλοστρωμένο τραπέζι!

Σ’ ένα χώρο πρόσφατα ανακαινισμένο, στο Λαγολιό Δήμου Φαιστού, απο τον ιδιοκτήτη του ρακοκάζανου Μανώλη Αγγελιδάκη, μιά λεβεντοπαρέα πάντιξε και πέρασε όμορφα, με μαντινάδες λύρα και λαγούτα.

Όταν στο τραπέζι βρίσκονται όλα τα καλούδια του κόσμου, το κρασί εξαιρετικό, η ρακή απίθανη και οι νοικοκυρές να μη σταματούν ούτε δευτερόλεπτο να κουβαλούν “προμήθειες”, οι προϋποθέσεις γίνονται  ιδανικές για μια μοναδική βραδιά ως το πρωί κι όποιος αντέξει…

Στην όμορφη, μεγάλη, παρέα συμμετείχαν και Πελοποννήσιοι επισκέπτες, από τα Καλάβρυτα Αχαΐας, που είναι μελισσοκόμοι αλλά και… γνώστες των καζανιών, αφού στα μέρη τους παράγουν με τον ίδιο τρόπο το τσίπουρο.

Ευχαριστούμε τον καζανάρη, Μανώλη Αγγελιδάκη, τον παραγωγό ρακής Γιώργη Τζιράκη, και τον λυράρη Σταύρο Παπαδάκη με τους συνεργάτες του για την όμορφη βραδιά που μας χάρισαν…
Καλόπιοτη η ρακή και του χρόνου με υγεία!

Η ρακή ή τσικουδιά είναι ποτό μονής απόσταξης, σε αντίθεση με το ούζο και το τσίπουρο. Τα στράφυλλα ή τσίκουδα, δηλαδή τα πατημένα σταφύλια (φλούδια και σπόροι) που προορίζονται για την ρακή, μετά το πάτημα φυλάσσονται για περίπου 40 μέρες σε βαρέλια όπου «βράζουν» γίνεται η ζύμωση. Όταν έρθει η ώρα του καζανιού,για την παραγωγή της ρακής, μπαίνουν στο καζάνι μαζί με νερό.
Το καζάνι αποτελείται από 3 βασικά μέρη. Την βάση ή τσουκάλι, το καπάκι και ένα σωλήνα όπου μεταφέρεται ο ατμός.
Από κάτω από το καζάνι ανάβουν την φωτιά με ξύλα, όπου τα στράφυλλα αρχίζουν να ψιλοβράζουν. Η φωτιά δεν πρέπει να ναι ούτε πολύ δυνατή ούτε χαλαρή. Η ένταση της είναι σημαντική ώστε να μην τσουδίστουν (καούν) τα στράφυλλα και η ρακή “καπνιστεί”.

Η απόσταξη γίνεται μπροστά στα μάτια των παριστάμενων. Το καζάνι αρχίζει να βράζει, το οινόπνευμα που έχουν τα στράφυλλα λόγω των υψηλών σακχάρων εξατμίζεται. Ο ατμός κυκλοφορεί στο σωλήνα που ξεκινάει από το καζάνι. Λόγο της διαφοράς της θερμοκρασίας (ψυχρό νερό που κυκλοφορεί εξωτερικά στο σύστημα του σωλήνα) στην πορεία ψύχεται και υγροποιείται όπου και καταλήγει μέσω του σωλήνα σε ένα πήλινο κιούπι σταγόνα, σταγόνα η «πρωτόρακη». Η φετινή ρακή. Εκεί συλλέγεται το δυνατό ποτό με ιδιαίτερη υπομονή.
Αυτός που «κάνει» το καζάνι, (αυτός που παράγει) μετράει τους βαθμούς του αποστάγματος και αναλόγως προσθέτει νερό. Όταν οι βαθμοί του ποτού κατέβουν στο επιθυμητό επίπεδο, το καζάνι ολοκληρώνεται. Συνήθως το καζάνι κλείνει περίπου στους 18 βαθμούς ή και πιο χαμηλά. Κάποιοι προτιμούν να κρατήσουν και κάποια μπουκάλια με 20 βαθμούς όπου όπως λένε, η ποιότητα της τσικουδιάς είναι ανώτερη, μιας και τα στράφυλλα έχουν βράσει λιγότερο χρόνο, έχουν υποστεί μικρότερη επεξεργασία.