Ο γλάρος του Αφραθιά

Ο γλάρος, όχι του… Τσέχωφ που έγραψε το ομώνυμο θεατρικό έργο, αλλά της παραλίας  του Αφραθιά Τυμπακίου Δήμου Φαιστού που φιλοξενεί το πτηνό της φωτογραφίας, έχει «κερδίσει» τους λουόμενους οι οποίοι, όταν κουβαλούν κάποιο κολατσιό (η θάλασσα ως γνωστόν,  «ανοίγει την όρεξη») ταΐζουν -εξ αποστάσεως- τον φτερωτό «τουρίστα». Αλλά ακόμα κι αν δεν τον ταΐζει κανείς, ο γλάρος της φωτό –που δίνει μόνιμα το παρών στον Αφραθιά- αναζητά και βρίσκει μόνος του απομεινάρια τροφών από τους επισκέπτες της παραλίας, οι οποίοι δεν είναι και λίγοι τώρα που καλοκαίριασε. Οι γλάροι, ως γνωστόν, δεν είναι καθόλου δύσκολοι στο φαγητό τους: τρώνε τα πάντα και αναζητούν τροφή παντού,  ακόμα και ταξιδεύοντας μαζί με τα πλοία, ακόμα και ψάχνοντας σε χωματερές- με άλλα λόγια δεν μένουν εύκολα νηστικοί! «Ορμητήριο» τους είναι ο ι φωλιές τους, φτιαγμένες συνήθως, στις σχισμές των παραθαλάσσιων βράχων