Νότια Κρήτη

Το ποδήλατο “δημοσιογράφος” στο Φράγμα της Φανερωμένης και όχι μόνο

Το ποδήλατο “δημοσιογράφος” στο Φράγμα της Φανερωμένης και όχι μόνο

Μια βόλτα με το παλιό μου το ποδήλατο - Κείμενο του Φανούριου Ζαχαριουδάκη.

A-
A+
18/08/2017 | 12:32

Σύνταξη κειμένου, φωτογραφικό υλικό: Φανούριος Ζαχαριουδάκης.

Λίγες μόνο μέρες έχουνε περάσει, που μια βραδιά τ’ Αυγούστου είχα βρεθεί στο μετόχι, πίνοντας ρακή, ενώ σκουντρούσα το γεμάτο ποτήρι του μουσαφίρη, που πάντα συνηθίζω να βάζω στο τραπέζι απάνω, παρ’ όλο που μουσαφίρης τότες δεν υπήρχε.
Ήμουνα αμοναχός !! Αφού η μοναδική μου παρέα ήτονε, τ’ άστρα τ’ ουρανού και μόνο!!
Μια ουλιά ώρα όμως αργότερα αντιλήφθηκα, πως κοντά μου είχα και άλλη παρέα, που δεν την είχα σπουδαιολογήσει μέχρι εκείνη δά την ώρα !!
Η παρέα εκεινά όπως και εσείς θα διαπιστώσετε ήτονε, το παλιό μου το ποδήλατο !!
Το αντιλήφθηκα και το πήρα κοντά μου, αφού και αυτό ολομόναχο ντου ήτονε.
Το είχα μπαρκαρισμένο μέσα σε μία αλιτάνα λουλουδιών και με τη πλάτη του να ακουμπά σ’ ένα παλιό πιθάρι, που και το πιθάρι ένα λουλούδι κουβαλούσε το τελευταίο καιρό στη πλάτη ντου.
Το προσκάλεσα στη παρέα μου, έτσι για να θυμηθούμε λίγο τα παλιά και να πούμενε πράγματα καινούργια.
Δεν άργησα όμως να διαπιστώσω, πως το ποδήλατο μου, δεν είχενε κιανένα ιδιαίτερο κέφι, αφού η μοναξά τό ‘χενε φαουμένο το κακονίζικο.
Εγώ για να του φθιάξω λίγο τη διάθεση, μιας και καταλάβαινα είντα ήθελε, του ‘πα να περιμένει μια ουλιά.
Το ντελόγο, ήσφιξα στα γλήγορα και πήγα σ’ ένα Γαλιανό πρατήριο, πού ‘τονε εκειά κοντά και πήρα ένα μπουκάλι λάδι και ένα γυαλιστικό.
Ύστερα εντιγιάγυρα και του λάδωσα την αλυσίδα και τσι τροχούς και το γυάλισα κι’ όλας.
Αμέσως το είδα να βγάζει όρεξη, να χαμογελά και να ανοίγει το ”ζουμπούλι” ντου!!
Δικαιολογημένα βέβαια, αφού μέχρι τότες σας, σκουργιασμένο και παραπεταμένο στη μπάντα ήτονε.
Αρχήνιξε να μου αναστοράται τα παλιά, λέγοντας μου πως αναζήτηξε και εμένα και τα παλιά σεργιάνια που πολύ συχνά εκάναμε, στην απάνω και στη κάτω Μεσαρά, το παλιό εκείνο καλό καιρό.
Γι αυτό παρά το προχωρημένο τσι ηλικίας του και τσι δικιάς μου βέβαια, αποφασίσαμε να δραπετεύσουμε εν ριπή οφθαλμού και να θυμηθούμενε και πάλι τα παλιά, κάνοντας διάφορες διαδρομές.
Ωστόσο πρέπει να ξέρετε, πως εγώ και το ποδήλατο μου, εζήσαμε μια ολάκερη ζωή μαζί !!
Είχαμε ανταλλάξει χαρές και λύπες, μιλούσαμε μεταξύ μας και αυτό κάνουμε και σήμερο !!
Αποφασίσαμε το λοιπόν, αφού εγώ του το πρότεινα πρώτος, να πάμενε μαζί μέχρι το φράγμα τσι Φανερωμένης τα δε αύριο τη ταχινή και να κάνουμε μια βόλτα.
Να ξεκινήσουμε ταχιά ταχιά με τη δροσεράδα, μιας και ο καύσωνας, που συχνά μας επισκέπτεται το τελευταίο καιρό, δεν επιτρέπει τσι μεσημεργιανές διαδρομές.
Φτάνοντας το λοιπόν στο φράγμα, η πρώτη μου εντύπωση ήτονε, πως το ποδήλατο μου θα αρχίνιζε να χαίρεται και να καμαρώνει για το καινούργιο, μεγάλο και σπουδαίο αναπτυξιακό έργο του τόπου μας.
Απεναντίας το είδα λίγο χλωμό και πλήρως απογοητευμένο !!
– Ειντά ‘χεις μρε ποδήλατο μου και δε σε βλέπω να χαίρεσαι όπως εγώ ;;
– Χαίρομαι αφέντη μου Φανούργιο που εσύ καμαρώνεις για το καινούργιο φράγμα, που σου πήγε νερό σε κάποια χωράφια σου και γενήκανε ποτιστικά!!
Αλλά εγώ είντα λόγο έχω για να χαρώ ;; Για πες μου ;;
Θυμάσαι μρε Φανούργιο οντέ σ’ έφερνα επαδά πέρα, που ήσουνα ακόμα κοπέλι και φθιάχνανε οι Γαλιανοί εργάτες το παλιό φράγμα τσι Φανερωμένης και δούλευγε και ο Πατέρας σου ;;
Θυμάσαι που ήφερνες του Πατέρα σου του μακαρίτη, με το τσιποκούρουπο φαϊ κάθε μέρα ;;
Πότε τού ‘φερνες σφουγγάτο, πότε κουκιά, πότε μαγεργιά, πάντα βέβαια φτωχικά φαγιά.
Αλλά θυμάσαι μρε Φανούργιο πως ούλοι αυτοί οι εργάτες, πέρα από το φράγμα, εσάξανε και τσ’ αλογούς και ζωντάνεψε ούλος ο λαγγός ;;
Θυμάσαι πως από τούτονε το τόπο εζούσενε ούλη η Γαλιά και η Φανερωμένη από τα κηπευτικά και φρούτα, το καιρό εκείνο;;
Θυμάσαι που κάθε μέρα αχέλευες και καβρουλολογούσες στσι κολύμπες και ήπαιζες με τσ’ αχελώνες και αισθανόσουνα πως ο παράδεισος είναι κάπως ετσά;;
Θυμάσαι τσι μυρωδιές τσι άνοιξης από τσ’ ανθούς των δέντρων που σε μαγεύανε ;;
Για πες μου δα Φανούργιο αν έχω άδικο, με τούτανα απού επαέ θορώ σήμερο ;;
Εγώ μετά λύπης μου θορώ σήμερο, πως από το φράγμα και κάτω, σε ούλα δηλαδή τα Γαλιανά Κάτω Περβόλια, και τα περβόλια μέχρι και τη Φανερωμένη, κυριαρχεί η απόλυτη ξηρασία, ενώ πολλά άλλα μέρη μακρυά από ‘παέ, εδροσερέψανε !!
Μπας και του λόγου σου το θορείς σωστό, ετούτονα το πράγμα ;;
Για σύγκρινε το περβόλι σου και τσι ελιές σου, πως ήτονε μια φορά, πού ‘πότιζες από τον αλογό και αν είναι το ίδιο και εδά, με τόσανα νερά πού μου λες πως μαζώνει το καινούργιο φράγμα;;
Πες μου πόσα καρύδια, φιστίκια και πορτακαλολέμονα ήβγανες ετότες σας και πες μου αν βγάλεις καθ’ όλου την σήμερο ημέρα ;;
Εγώ τουλάχιστον βλέπω από παέ και κάτω και συγκεκριμένα Ανατολικά του Κουτσουλίτη ποταμού, μέχρι και τη Φανερωμένη, κρανίου τόπος, ενώ παλιά οι Φανερωμιανοί ετουτανά τα περβόλια, τα ονομάζανε,”βασιλικά περβόλια” !!
Θυμάσαι ακόμα που και μπάνιο ήκανες σε κείνο νά τον αλογό και ήπινες κι’ όλας νερό οντέ νε διψούσες ;;
Ανέ σε πχιάνει μρε Φανούργιο και εδά ξανακάνετο το ίδιο ;;
Εγώ πιστεύγω πως η χολέρα σίγουρα καραδοκεί γύρου γύρου, με τοσανά απόβλητα που πέφτουνε, μέσα στο καινούργιο σου φράγμα !!
Αλήθεια Φανούργιο!! Μα αλήθεια !! Καλά είναι τα μεγάλα έργα και οι προοδευτικές κινήσεις, αλλά να συνοδεύονται με τη σωστή εφαρμογή των περιβαλλοντολογικών μελετών, την εφαρμογή των κανόνων υγείας, αλλά και τσι δικαίας κατανομής του αγαθού !!
Χαίρομαι μρε Φανούργιο που φωτογραφηθήκαμε μαζί για να με θυμάσαι επαέ στο καινούργιο φράγμα !!
Να ‘σαι σίγουρος όμως οντέ θα με ξαναφέρεις επαέ, ανέ θέλεις να χαρώ και εγώ, να έχουν αρδευτεί τα Γαλιανά Κάτω Περβόλια και τα περβόλια ίσαμε τη Φανερωμένη, ανατολικά του Κουτσουλίτη ποταμού δηλαδή.
Καθώς επίσης να έχουν τηρηθεί οι κανόνες υγιεινής μέσα στο καινούργιο φράγμα και πάνω απ’ όλα να έχει πέσει μέσα στο φράγμα, ο Πλατής ποταμός, γιατί διαφορετικά το έργο είναι ημιτελές και μόνο κολοβό θα μπορούσαμε να το παρανομοιάσουμε, την σήμερον ημέρα!!

Το αντιγυάγερμα

Αφουγκράστηκα του λόγου ντου τα λόγια με πολύ προσοχή !!
Είδα πως είχενε χίλια δυο δίκια, το ποδήλατο μου!!
Δεν εμπόρεσα να του εναντιωθώ και σαν καλοί φίλοι, για να μην επιστρέψει στο σπίτι πικραμένο, εσκέφτηκα το ντελόγο να το πάω σε ένα άλλο μέρος τσι Μεσαράς, με πολλά και καθαρά νερά, πολύ πράσινο, που ήμουνα σίγουρος πως δε θα μού ‘βριχνε ψεγάδι.
Εντιγιάγυρα βολτάροντας μαζί και βρεθήκαμε σε τόπο ιδιαίτερα δροσερό, με πλούσια γάργαρα και καθαρά νερά, τεράστια πλατάνια με παχύ ίσκιο, με την απόλυτη δροσεράδα να απλώνεται παντού.
Ήτονε στον Απόλυχνο και συγκεκριμένα στη μάνα του νερού.
Αφού φθάσαμε, δροσισμένοι πλέον και οι δυο μας, το ρώτησα, πως πιστεύω να μην έχεις παράπονο επαέ πού σ’ έφερα.
– Ναι, μου λέει το ποδήλατο, δεν έχω να πω για τη δροσεράδα, ούτε για τα γάργαρα νερά πράμα !!
Είντα μρε Φανούργιο μου θύμησες επαέ που μ’ έφερες !!
Θυμάσαι μρε Φανούργιο το έτος 1964, απού δεν είχενε το χωργιό σου σταλιά νερό για να πχιούνε οι κάτοικοι ντου και αποφασίσανε ούλοι οι Γαλιανοί να πάρουνε ένα μέρος από τούτανε τα νερά ;;
Θυμάσαι που προβληματιζότανε πως θα το πάνε, με τόσους σάς λαγγούς και παπούργια ίσαμε να φτάξει στη Γαλιά, χωρίς να υπάρχει κιανένα μηχάνημα ;; Χωρίς κιαμιά τεχνολογία ;; Χωρίς κιαμιά έξωθεν βοήθεια ;;
Αυτοί όμως οι σκληροτράχηλοι, ακούραστοι, μονιασμένοι και τότε προοδευτικοί Γαλιανοί, δεν εδιστάσανε, παρ’ όλο που δεν είχανε κιανένα σκαπτικό μηχάνημα πέρα από το κασμά και τη παλάμη !!
Ακούγανε μόνο το πρόεδρο και ούλοι ντως μαζί, χωρίς να λείψει κιανείς, με τζάμπα δουλειά, τους λεγόμενους, εγγαρικούς, εβάλανε την αρχή !!
Ενώ ούλες οι γυναίκες και τα κοπέλια βοηθούσανε, πηγαίνοντας τους φαϊ, νερό και κρασί !!
Θυμάσαι μρε Φανούργιο πως σε πολλά σημεία το βάθος του χαντακιού απ’ όπου περνάγανε τσι σωλήνες, ήτονε πολύ περισσότερο από το ύψος του ανθρώπου ;;
Θυμάσαι μρε Φανούργιο πως είχανε και άλλες δυσκολίες, γιατί και τ’ άλλα χωργιά που γειτνιάζανε, το θέλανε ετούτονα το νερό ;;
Οι Γαλιανοί όμως ξεπεράσανε ούλες αυτές τσι δυσκολίες, όπως και πολλές άλλες, γιατί ήτονε μονιασμένοι !!
Με την ομόνια αυτή και την υπεράνθρωπη προσπάθεια, αλλά και τη τεχνική των υδραυλικών και τη προσπάθεια των φουρνελάδων και ξυλοκόπων, επήγανε τελικά με απόλυτη επιτυχία στο χωργιό σου μρε Φανούργιο, αρτεσιανά, πεντακάθαρα νερά!!
Επήγε επιτέλους με φυσική ροή το νερό από τον Απόλυχνο !!
Ήτονε τότε σας, ίσως το μοναδικό χωργιό που καμάρωνε για το πεντακάθαρο νερό του !!
Ενώ ούλοι μαζί εσκάψανε σε ούλους τσι δρόμους χαντάκια και βάλανε σε ούλα τα σπίθια του χωργιού, τη δικιά ντου βρύση στο κάθ’ ένα !!
Φυσικά από κεινά τη μέρα κι’ ύστερα, ήλλαξε η ψυχολογία, η εμφανισιακή όψη και η οικονομία τση Γαλιάς.
Εξεφύγανε από το σταμνί και τσι βρομιές και ούλοι ντως απολαμβάνανε το πεντακάθαρο νερό, αλλά και τα κηπευτικά και φρούτα, καθώς και τους ίσκιους των δέντρων.
Μαζί με το νερό στο σπίτι μέσα, εμπήκε και ο πολιτισμός !!
– Καλά λοιπόν μρε ποδήλατο, δεν ήκαμα που σ’ έφερα, για να θυμηθούμενε μαζί παλιές και καλές αναμνήσεις ;;
– Καλά ήκαμες μρε φανούργιο και μ’ έφερες επαέ πέρα !!
Το χάρηκα και εγώ απού δροσίστηκα !!
Μα είντα μρε Φανούργιο να σου πω, μ’ εκείνα να απού γρικώ, ετούτανέ τα χρόνια;;
Μα είναι αλήθεια κοντό Θέ μου, πως εγεμώσανε οι σωλήνες από τη Μάνα του νερού, ρίζες και δε πάει πχια στο χωργιό σου σταλιά νερό ;;
Μα δικαιολογάται αυτή η κατάσταση, με τόσα να μηχανήματα που υπάρχουνε σήμερο ;;
Ενώ μαθαίνω πως το μισό καιρό το χωργιό σου δεν έχει νερό, αλλά και αυτό που έχει, όπως λένε καμπόσοι, δεν είναι πόσιμο;;
Είντα θες εδά να χοροπηδώ από τη χαρά μου ;;
Όσο χάρηκα και ετότες σας !! Που δεν επρολάβανε οι Γαλιανοί να το χαρούνε, το τζάμπα ντως νερό και τους πρόλαβε η νέα τάξη πραγμάτων και το ακριβοπληρώνουνε σήμερο !!
Πιστεύγω μρε Φανούργιο, σε μελλοντικές μας άλλες εξορμήσεις, να με πας να θυμηθώ πχιο χαρούμενες καταστάσεις απ’ ότι θυμήθηκα σήμερο !!
Γιατί σήμερο, δουλεύοντας το συναίσθημα μέσα μου, βλέποντας τους ”καινούργιους Παπάδες να κρατούνε διαφορετικά χαρθιά” απ’ ότι θά ‘πρεπε να κρατούνε, καθόλου δεν ευχαριστήθηκα τη βόλτα ετούτη να !!!