Στο («άγνωστο») Φαράγγι της Αγίας Μαρίνας στο Δήμο Γόρτυνας

Αφήνοντας πίσω μας το Απεσωκάρι Δήμου Γόρτυνας, ακολουθώντας το φιδωτό ανηφορικό δρόμο προς τα Αστερούσια, γύρω στο ένα χιλιόμετρο μετά το χωριό, αφήνουμε το αυτοκίνητο μας στην άκρη του δρόμου, για να διασχίσουμε με τα πόδια το αρκετά δύσβατο -και σχετικά άγνωστο – φαράγγι της Αγίας Μαρίνας για να φτάσουμε μέχρι  την περιοχή όπου βρίσκεται ο ναός της που εορτάζει 17 Ιουλίου.

  Φωτογραφίες: Γιάννης Φραγκιαδάκης

Στο σημείο όπου αφήσαμε το όχημα μας δεσπόζει ένας, εγκαταλελειμμένος εδώ και πολλά χρόνια, σπαστήρας πέτρας για παραγωγή τσαϊλιού, «μαρτυρώντας» ότι στο σημείο υπήρχε νταμάρι που χρησιμοποιήθηκε όταν στρωνόταν ο δρόμος προς Λέντα. Οι σκουριασμένες εγκαταστάσεις στην πλαγιά απέμειναν να θυμίζουν εκείνη την… ηρωική εποχή που ανοίγονταν δρόμοι στον «άγριο» κρητικό νότο.

Ακολουθώντας την κοίτη του ποταμού -όπου το χειμώνα τρέχουν άφθονα ύδατα, ενώ στο φαράγγι σχηματίζονται και αρκετοί καταρράκτες- και περνώντας από κάποια δύσκολα περάσματα, καταλήξαμε μετά από μια πορεία γύρω στα 2 χιλιόμετρα στην εκκλησία της Αγίας Μαρίνας που ανήκε στην ενορία της Μιαμούς. Όπως μας είπε ο ιερέας π. Μανώλης Μηναδάκης η ενορία ευελπιστεί να μπορέσει να κάνει έργα ανάπλασης (να φύγει ο σοβάς, να αρμολογηθούν οι πέτρες & να μπει κεραμωτή σκεπή) στον πετρόχτιστο ναό που «αν δεν είναι πάνω από 100 χρονών, είναι γύρω εκεί…», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο ίδιος.

Πλησίον του ναού συναντάμε μια παμπάλαια ελιά και απομεινάρια από ένα μετόχι που υπήρχε κάποτε εδώ. Η περιοχή ήταν φημισμένη για το νερό της που θεωρούνταν «ιαματικό»- πλην όμως σήμερα είναι… εξαφανισμένο, λόγω των γεωτρήσεων. Όταν οι χειμώνες πάντως είναι βροχεροί στο φαράγγι που φέρει το όνομα της Αγίας, ακούγεται έντονο το κελάρυσμα του νερού που, όπως προαναφέραμε, σχηματίζει σε πολλά σημεία καταρράκτες. Το ιδιαίτερο αυτό φαράγγι είχε απαθανατιστεί στο πρόσφατο παρελθόν από τους μαθητές του Γυμνασίου Αγίων Δέκα σε ένα μικρό φιλμάκι που συμμετείχε σε Μαθητικό Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους- και το πιθανότερο είναι ότι αποτελούσε την πρώτη φορά που κάποιος κατέγραφε τη συγκεκριμένη περιοχή.