Το ψάρεμα του λούτσου στην Αγία Γαλήνη, μπροστά στη κάμερα μας!

Όταν πλησιάσαμε κοντά στο φάρο, είδαμε τρεις νεαρούς να ψαρεύουν επιδέξια όπου αντί για δόλωμα είχαν ένα μικρό μεταλλικό ψαράκι. Η τεχνική τους ήταν όπως αυτή της συρτής με τη διάφορά ότι εδώ αντί να τραβά η βάρκα τραβούσαν αυτοί από τη στεριά μακριά το ψαράκι. Εκεί κατά τη διάρκεια αυτης λήψης μας σταθήκαμε αρκετά τυχεροί αφού μέσα σε δευτερόλεπτα ο ένας από τους τρεις φίλους καταφέρει να πιάσει τον πρώτο λούτσο. Με ιδιαίτερη τεχνική και ικανοποίηση τον έφερε κοντά στα βράχια κι από εκείνο το σημείο και μετά ανέλαβε δράση ο Μάριος…ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ και διαβάστε ….

Το ψάρι ο λούτσος

Το ψάρι λούτσος (Sphyraene sphyraena) ανήκει στην οικογένεια των Σφυραινιδών, που αποτελείται από ένα γένος με 20 είδη. Στις θάλασσές μας ζει μόνο το ένα από αυτά, ο λούτσος ή σφύραινα ή ευρωπαϊκό μπαρακούντα. Το μήκος του μπορεί να φτάσει το 1 μέτρο και 60 εκατοστά (αν και συνήθως είναι 30 – 60 εκ.) και το βάρος του τα 4 κιλά.  

Έχει σώμα επίμηκες και κεφάλι κωνικό με την κάτω σιαγόνα να προεξέχει της πάνω. Αν το κεφάλι του ήταν τετράγωνο θα θύμιζε πολύ μπουλντόγκ!

Το χρώμα του είναι σκοτεινό καφέ – λαδί ή γκρι πρασινωπό- μέσα στην θάλασσα, ενώ στις προθήκες του ιχθυοπωλείου «σκοτεινιάζει» και πάει προς το μαύρο. Οι λούτσοι ζουν σε βάθος μέχρι 100 μέτρα, σε αμμώδεις συνήθως βυθούς. Τα νεαρά ψάρια ζουν κοπαδιαστά κοντά στον βυθό, ενώ τα μεγαλύτερα ζουν μοναχικά. Τρέφονται κυρίως με άλλα αφρόψαρα και λιγότερο με κεφαλόποδα και μαλακόστρακα. Ψαρεύονται με δίχτυα και συρτή.

 Με τον λούτσο στην κουζίνα

Το κρέας του είναι λευκό και νόστιμο. Είναι γενικά από τα πιο άπαχα ψάρια. Το συνολικό του λίπος είναι 2,09% όταν το μπαρμπούνι έχει 7,88% και ο σαργός 4,38%. Η ιδιομορφία του είναι η βαριά μυρωδιά που έχει το αίμα του και ίσως αυτό να δίνει την ψευδαίσθηση ότι είναι παχύ ψάρι. Για να απομακρύνουμε την μυρωδιά, χωρίς να το βάλουμε σε μαρινάδα, μόλις καθαρίσουμε το ψάρι, το ξεπλένουμε με άφθονο χλιαρό νερό και αμέσως κάνουμε ένα γρήγορο ξέπλυμα σε πολύ κρύο νερό. Δοκιμάστε τον σε ψαρόσουπες, ψητό στα κάρβουνα, κομμένο σε φέτες, παναρισμένο και τηγανισμένο, αλλά και μαγειρευτό με σάλτσες που έχουν κάποια οξύτητα, δηλαδή ντοματόσαλτσες ή λεμονάτες.