«Αειναύτες των Ουρανών» από την Αργυρώ Κλημαθιανάκη – Ένα ξεχωριστό βιβλίο που αξίζει να διαβάσετε…

Ένα βιβλίο-«πόρτα εισόδου» σε μια μοναδική βιβλιοθήκη σύμβολο σοφίας και αυτογνωσίας μας προσφέρει η Μεσαρίτισσα Αργυρώ Κλημαθιανάκη, αγαπημένη συνεργάτιδα της εφημερίδας μας στο παρελθόν, με την πρώτη της συγγραφική δουλειά «Αειναύτες των Ουρανών-Leonardo Da Vinci» που κυκλοφορεί ήδη στα βιβλιοπωλεία «Αβραάμ» και «Λυχνάρι» των Μοιρών και σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία του Ηρακλείου.

Όπως διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο του βιβλίου(Εκδόσεις «Mediterra Books»)  «η συγγραφέας παρακινεί τον αναγνώστη να εισέλθει στα μυστήρια μιας μοναδικής Βιβλιοθήκης, όπου όλες οι κρυφές επιθυμίες εκπληρώνονται, και να παρακολουθήσει το ταξίδι αυτογνωσίας ενός ήρωα, ο οποίος μέσα από τα Μαθηματικά και τα άστρα χαράσσει τη δική του ρότα προς το “Άλλο”, που δεν είναι παρά η αποκάλυψη των μυστικών του DaVinci. Σ’ αυτήν την εκπληκτική πορεία του προς τη γνώση, τον συντροφεύουν οι ήρωες των αγαπημένων του βιβλίων».

Η συγγραφέας

Η Αργυρώ Κλημαθιανάκη-Καπελώνη, με καταγωγή από τη Βαγιωνιά Δήμου Γόρτυνας γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1977 στο Ηράκλειο, όπου πέρασε και τα μαθητικά της χρόνια. Έκανε σπουδές μουσικής στο Ωδείο Απόλλων Ηρακλείου, ενώ το 2000 αποφοίτησε από το Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ –Κατεύθυνση Πολιτισμός και Πολιτιστική Διαχείριση– του Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών. Ασχολήθηκε επί σειρά ετών με τη δημοσιογραφία στην τοπική εφημερίδα «Άποψη του Νότου» στη Νότια Κρήτη, αλλά και ως τραπεζική υπάλληλος από το 2006 έως το 2021. Με τον σύζυγο της, τον Ρεθυμνιώτη Στέλιο Καπελώνη από τις Κουρούτες Αμαρίου, ασχολούνται με την παραγωγή του «Μελιού Κουρητών», με ιδιαίτερη φροντίδα και αγάπη για την φύση & τη μέλισσα.

Αποσπάσματα

«Μπροστά στο πορτραίτο της όμορφης Madonna δεν μπορείς να πεις και πολλά. Μένεις άφωνος, καθώς το πρόσωπό της ξεπροβάλλει στον τρισδιάστατο χώρο δραπετεύοντας από την φυλακή της δισδιάστατης εικόνας. Τόσο όμορφο, τόσο πραγματικό, που νομίζεις ότι απλώνοντας το χέρι θα την αγγίξεις, αλλά ούτε καν διανοείσαι να διαπράξεις μια τέτοια ιεροσυλία. Η Madonna είναι εκεί και περιμένει· σε περιμένει να ξεπεράσεις τα δικά σου όρια, τα δικά σου σύνορα, και να περάσεις εκεί, στον όμορφο κόσμο της, τον γεμάτο ιδέες, νόηση, γνώσεις (…)

Αναρωτήθηκα αν σε αυτή την τόσο επιβλητική Βιβλιοθήκη, υπάρχει Βιβλιοθηκονόμος, και τότε είδα έναν κώδωνα από ελεφαντοστό με ξύλινη λαβή, δίπλα ακριβώς στον κατάλογο και πάνω στο τραπέζι. Τι ήχο να κάνει άραγε ένα κουδουνάκι από ελεφαντόδοντο; Το πήρα στα τρεμάμενα χέρια μου και την ίδια στιγμή ακούστηκε ένας γδούπος που, παραδόξως, αντήχησε σε ολόκληρη την αίθουσα…  Δεν τόλμησα να χτυπήσω παραπάνω. Τα λίγα λεπτά αναμονής πέρασαν με μεγάλη αγωνία καθώς το άγνωστο με κατέβαλλε, γρήγορα όμως άκουσα ανθρώπινα βήματα και η καρδιά μου ησύχασε τον άγριο παφλασμό της. Ένας επιβλητικός γενειοφόρος άνδρας εμφανίστηκε σε μία από τις εισόδους του κέντρου της Βιβλιοθήκης. Φορούσε μαύρη κελεμπία που έκλεινε στο μπροστινό μέρος με χρυσόκουμπα. Στα χέρια του κρατούσε κάτι δερματόδετα βιβλία με γοτθικούς χαρακτήρες στη ράχη τους. Έμοιαζαν μεσαιωνικά, αλλά κάτι μου έλεγε ότι ήταν πολύ πιο σύγχρονα. “Καλώς τον!” μου είπε.

 “Η Βιβλιοθήκη είναι ανοιχτή για όσους θέλουν να εισέλθουν” συνέχισε. “Είμαι εδώ για να σας βοηθάω να βρείτε αυτό που αναζητάτε. Εσένα, τι σου αρέσει να διαβάζεις;” (…)

Βάλθηκα να κοιτάζω ολόγυρα. Ήταν όλα τόσο όμορφα κάτω από το φυσικό λευκόχρυσο φως του ήλιου που λες και έμπαινε από τεράστιους φεγγίτες στην οροφή, φεγγίτες που υπέθετα ότι είχε η Βιβλιοθήκη, αφού δεν ήταν δυνατόν να διακρίνω τι υπάρχει πιο πάνω, μιας και τα βιβλία εκτείνονταν στο άπειρο, και η Βιβλιοθήκη αυτή δεν φαινόταν να έχει ούτε οροφή, και φυσικά ούτε τέλος».