Άκουσον άκουσον
Ζήλεια
«Ζηλεύουμε» λίγο (έως πολύ) που οι δικές μας κωμοπόλεις δεν έχουν δρώμενα
Βλέποντας τις πλούσιες εκδηλώσεις που φιλοξενούν κάθε χρόνο άλλες κωμοπόλεις της Κρήτης, προβάλλοντας τοπικά προϊόντα, προσελκύοντας επισκέπτες, δημιουργώντας θεσμούς που αντέχουν στο χρόνο, βελτιώνονται, αναπτύσσονται ακόμα περισσότερο, κάποιοι ομολογούμε ότι «ζηλεύουμε» λίγο (έως πολύ) που οι δικές μας κωμοπόλεις, τα δικά μας χωριά, οι δικοί μας δήμοι, από τέτοιου τύπου δρώμενα, τίποτα-γιοκ- ξηρασία! Και για να μη μιλάμε έτσι γενικά και αορίστως, ας το συγκεκριμενοποιήσουμε: είναι δυνατόν μια κωμόπολη, έδρα δήμου-εμπορικό κέντρο της Μεσαράς και του ευρύτερου κρητικού νότου, όπως είναι οι Μοίρες, να μην μπορεί να φιλοξενήσει ένα (αριθμητικά: 1) Φεστιβάλ Γεύσεων, Τοπικών Προϊόντων, Παράδοσης & Πολιτισμού; {Η φωτό από την «Γιορτή Ελιάς & Ελαιολάδου» στην Άνω Βιάννο, παρουσία του Δημάρχου Βιάννου Παύλου Μπαριτάκη)