Φιλοζωική Δράση στη Μεσαρά: Στις πλάτες των εθελοντών το βάρος με το Δήμο Φαιστού να παρέχει χρήματα με το … σταγονόμετρο!

Κάνεις δεν μπορεί να μετρήσει με ασφάλεια πόσα αδέσποτα ζώα θα είχαν πεθάνει στους δρόμους της Μεσαράς, αν δεν υπήρχαν ομάδες φιλόζωων πολιτών και ευαισθητοποιημένων εθελοντών να τα μαζεύουν και να τα περιθάλπουν. Ούτε ποια θα ήταν η τύχη αυτών που εγκαταλείπονται καθημερινά από τους ιδιοκτήτες τους και σχεδόν απροκάλυπτα -παρά τα τσουχτερά πρόστιμα και τις ποινές που ορίζει ο νόμος- τα οποία καταλήγουν σε κάποιο δημοτικό χώρο συγκέντρωσης και περίθαλψης αδέσποτων ζώων ή στην καλύτερη των περιπτώσεων σε κάποια φιλόξενη και ζεστή αγκαλιά.

Κείμενο-Ρεπορτάζ: Πόπη Πρωτογεράκη

Έχει όμως παρατηρηθεί επίσης ότι σε πολλές περιπτώσεις και παρά το τεράστιο εθελοντικό έργο που παράγεται καθημερινά και αθόρυβα, φιλοζωικές ομάδες αλλά και εθελοντές με έντονη φιλοζωική δράση αντιμετωπίζονται με τεράστια δυσπιστία και προκατάληψη στις τοπικές κοινωνίες στις οποίες δραστηριοποιούνται και οι ίδιοι έρχονται αντιμέτωποι αρκετές φορές με την αδιαφορία ή και την απαξίωση του έργου τους.

Φιλοζωική δράση μετ’ εμποδίων στο Δήμο Φαιστού 

Η αλήθεια είναι πως η φιλοζωική δράση στη Μεσαρά χρειάζεται να υποστηριχτεί περισσότερο και όσον αφορά ειδικότερα το Δήμο Φαιστού, όπου και εντοπίζονται αρκετά ευαισθητοποιημένοι φιλόζωοι και με αξιόλογη δράση το έργο τους πρέπει οπωσδήποτε να ενισχυθεί.

Μιλώντας στην  εφημερίδα « Άποψη του Νότου» και στο «apopsilive.gr” μια ομάδα εθελοντών  φιλόζωων με μακρά και σημαντική δράση στην ευρύτερη περιοχή του Δήμου Φαιστού μας αποκαλύπτουν το μέγεθος των προβλημάτων που βιώνουν, ξεκινώντας καταρχάς από το ζήτημα της στοχοποίησης τους, που ήταν και ο λόγος που θέλησαν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους , αν και ευρύτατα γνωστοί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για το σημαντικό τους έργο.

Μια στοχοποίηση πολυεπίπεδη , όπως είπαν, που μερικές φορές τους πληγώνει και άλλες τους ενδυναμώνει να συνεχίσουν με μεγαλύτερο πείσμα και δύναμη το έργο τους, βοηθώντας αυτές τις «αδέσποτες ψυχές».

Το παράπονό τους ένα αλλά μεγάλο!

Θα ήθελαν μεγαλύτερη υποστήριξη στο έργο τους από το Δήμο Φαιστού και από τις αρμόδιες υπηρεσίες του.

Τα προβλήματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν είναι τεράστια και δεν περιορίζονται μόνο στους πενιχρούς πόρους που έχουν στη διάθεσή τους και που σε καμία περίπτωση δεν επαρκούν για τη σίτιση των αδέσποτων ζώων –που στην πλειονότητα τους είναι σκυλιά. Είναι τα φάρμακα και τα εμβόλια, είναι οι περιθάλψεις ειδικά για τα άρρωστα και για τα τραυματισμένα ζώα, είναι οι μεταφορές που τις περισσότερες φορές τις κάνουν οι ίδιοι με δικά τους οχήματα, γιατί ο Δήμος δεν διαθέτει μεταφορικό μέσο, είναι οι στειρώσεις, ακόμα και οι υιοθεσίες που και αυτές διεκπεραιώνονται με πολύ μεγάλη δυσκολία από τους ίδιους.

Με μια λέξη-όπως μας είπαν με μια φωνή- δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή οργανωμένη φροντίδα και μέριμνα από το Δήμο Φαιστού για τα αδέσποτα ζώα και η όλη κατάσταση έχει αφεθεί στις πλάτες και στο φιλότιμο των εθελοντών και στην αγάπη που τρέφουν οι φιλόζωοι για αυτό που κάνουν.

Χρήματα για τροφές και κτηνιατρική περίθαλψη με το … σταγονόμετρο

Τα χρήματα που ο Δήμος διαθέτει από καθαρά δικά του κονδύλια βάση του προϋπολογισμού του δεν ξεπερνούν τα 5.000 ευρώ ετησίως, ποσό που φαντάζει σταγόνα στον ωκεανό, όταν κατά περιόδους υπάρχει ανάγκη να σιτίζονται καθημερινά περίπου 50 αδέσποτα ζώα. Από την άλλη υπάρχει μια σύμβαση που έχει υπογράψει ο Δήμος με έναν ιδιώτη κτηνίατρο της περιοχής, ύψους 7.200 ευρώ μέσω του προγράμματος “Φιλόδημος” ποσό που επίσης δεν επαρκεί, καθώς πέραν των εμβολίων και των στειρώσεων προκύπτουν τραυματισμοί, νοσηλείες, δηλητηριάσεις, φάρμακα, παρασιτοκτόνα και ένα σωρό επισκέψεις τακτικές και έκτακτες που εκτοξεύουν το κόστος.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι τόσο οι ίδιοι αλλά και όλοι όσοι δραστηριοποιούνται εθελοντικά και περιθάλπουν αδέσποτα ζώα «βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη» πληρώνοντας τροφές και αναλώσιμα και αυτό δεν αποτελεί μυστικό αλλά είναι γνωστό σε όλους,  χωρίς ωστόσο το θέμα να έχει απασχολήσει ποτέ σοβαρά το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Φαιστού.

Ακατάλληλος χώρος φιλοξενίας

Συζητώντας για τους χώρους υποδοχής και φιλοξενίας που έχουν διατεθεί στις Μοίρες, όπου καταλήγουν και τα περισσότερα αδέσποτα, αντιλαμβανόμαστε ότι στην ουσία δεν υπάρχουν υποδομές. Μόνο ένα περιφραγμένο οικόπεδο, το οποίο στην πραγματικότητα έχει άλλη χρήση, όπου όμως εκεί έχουν βρει καταφύγιο και φιλοξενούνται αρκετά αδέσποτα σκυλιά που έχουν μαζευτεί από τους δρόμους.

Εγκαταστάσεις υποτυπώδεις και συνθήκες διαβίωσης μη αποδεκτές που δεν τιμούν κανέναν, πόσο μάλλον τον ίδιο τον Δήμαρχο Φαιστού κ. Γρηγόρη Νικολιδάκη, ο οποίος έχει δηλώσει φιλόζωος και με ιδιαίτερη αγάπη στα σκυλιά, καθώς και ο ίδιος στο παρελθόν και ενδεχομένως μέχρι και σήμερα ήταν κάτοχος ενός σκυλιού.

Ο ίδιος μάλιστα στην αρχή της θητείας του το 2019 σε ανάρτησή του στον προσωπικό λογαριασμό του στο facebook είχε δεσμευτεί προσωπικά να δώσει ΛΥΣΗ στο πρόβλημα των αδέσποτων ζώων. Μάλιστα ο ίδιος είχε εκφράσει την πρόθεσή του σε συνεργασία με τα σωματεία και τους εθελοντές να μεριμνήσει, ώστε να δημιουργηθεί χώρος κατάλληλος για την συγκέντρωση όλων των αδέσποτων ζώων, τα οποία θα υποβάλλονταν σε στειρώσεις και σε όλες τις απαραίτητες εξετάσεις και εν συνεχεία θα προωθούνταν για υιοθεσία σε ανθρώπους που με υπευθυνότητα θα τα φρόντιζαν.

Τα χρόνια πέρασαν, οι εξαγγελίες έμειναν στα λόγια με την πραγματικότητα να είναι πολύ διαφορετική, εφόσον καθημερινά φτάνουν στη δημοσιότητα περιστατικά κακοποίησης ή εγκατάλειψης ή θανάτωσης ζώων είτε με δηλητηριασμένη τροφή (φόλα) είτε από ατυχήματα στους δρόμους. Γενικότερα η ύπαρξη αδέσποτων ζώων στους δρόμους αντικατοπτρίζει αδιαφορία, έλλειψη μέριμνας και πολιτικής βούλησης, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί και ένα τεράστιο ζήτημα για την ασφάλεια των πολιτών και για την προστασία της δημόσιας υγείας που θα όφειλαν οι αρμόδιοι να είχαν αντιμετωπίσει με μεγαλύτερη προσοχή και χωρίς χρονοκαθυστέρηση.

Ωστόσο μέσα στο γκρίζο τοπίο, όπως περιγράφεται παραπάνω, υπάρχει και η νότα της αισιοδοξίας και της ελπίδας που έρχεται μέσα από τις υιοθεσίες που γίνονται σε Ελλάδα και Κύπρο και που αριθμητικά την τελευταία τριετία έφτασαν τις 600 όπως έχουν καταγραφεί από τους λίγους αλλά δραστήριους φιλόζωους της Μεσαράς. Οι εικόνες πραγματικά μιλούν από μόνες τους και είναι ότι πιο παρήγορο μπορεί να λάβει κανείς ως μήνυμα για τη φιλοζωική δράση στη Μεσαρά. Ζωάκια που βρέθηκαν σε άθλια πραγματικά κατάσταση, στο χείλος του θανάτου, κατάφεραν με την κατάλληλη φροντίδα αυτών που τα υιοθέτησαν να μεταμορφωθούν και να αναστηθούν κυριολεκτικά κοντά σε ανθρώπους που τα δέχτηκαν και τα αγάπησαν πραγματικά!