Νότια Κρήτη
Στο χωριό της Αγίας Βαρβάρας: Του χρόνου θα γιορτάσουμε όλοι μαζί!
Ο κεντρικός ναός της Αγίας Βαρβάρας που έδωσε το όνομα της στο χωριό του Δήμου Γόρτυνας, φέτος, παραμονή και ανήμερα της 4ης Δεκεμβρίου, λόγω των μέτρων κατά του κορωνοϊού, εόρτασε χωρίς την παρουσία πιστών (οι φωτογραφίες που δημοσιεύουμε είναι από τον περυσινό εορτασμό), την προστάτιδα των κατοίκων που πάντα διοργάνωναν στη χάρη της παραδοσιακό πανηγύρι.
Το εσωτερικό του ναού -που εγκαινιάστηκε το 1916- είναι γεμάτο αγιογραφίες και δίπλα του βρίσκεται ένας παμπάλαιος ναός της Αγίας Βαρβάρας που στη σκεπή του έχει φυτρώσει ένα κυπαρίσσι. Ο εορτασμός της Αγίας, που κάθε χρόνο γινόταν με μεγάλη συμμετοχή κόσμου, φέτος έγινε υπό τις ιδιάζουσες συνθήκες της πανδημίας, με την ευχή όλων του χρόνου να… εορταστεί διπλά με την ένθερμη παρουσία των πιστών.
Την θανάτωσε ο πατέρας της!
«Βαρβάραν την Αγίαν τιμήσωμεν εχθρού γαρ τας παγίδας συνέτριψε…»: Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, η Μεγαλομάρτυς της Χριστιανοσύνης Βαρβάρα έζησε τον 3ο αιώνα επί Ρωμαίου αυτοκράτορα Μαξιμιανού, στη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας ή στην Ηλιούπολη της Αιγύπτου. Η παράδοση της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας αναφέρει ότι έζησε στην περιοχή της Τοσκάνης. Ήταν μοναχοκόρη του πλούσιου ειδωλολάτρη Διόσκουρου και από νεαρή ηλικία ασπάστηκε τον Χριστιανισμό, παρά τις αντίθετες προσπάθειες του πατέρα της. Η άρνησή της να παντρευτεί έναν ειδωλολάτρη εξόργισε τον Διόσκουρο, ο οποίος την κατήγγειλε στις ρωμαϊκές αρχές για τη χριστιανική της πίστη. Η Βαρβάρα βασανίστηκε και διαπομπεύτηκε για να αποκεφαλιστεί τελικά από το χέρι του πατέρα της. Σύμφωνα με την θρησκευτική παράδοση, ο Διόσκουρος για το ανοσιούργημά του αυτό χτυπήθηκε από κεραυνό και έπεσε νεκρός. Τα λείψανα της Αγίας Βαρβάρας βρίσκονται σήμερα στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Βλαδιμήρου στο Κίεβο της Ουκρανίας. Στην ελληνική λαϊκή παράδοση η εορτή της Αγίας Βαρβάρας είναι η πρώτη μιας σειράς τριών συνεχόμενων εορτών, που ονομάζονται συνοπτικά «Νικολοβάρβαρα» και περιλαμβάνουν τις εορτές της Αγίας Βαρβάρας (4 Δεκεμβρίου), του Αγίου Σάββα (5 Δεκεμβρίου) και του Αγίου Νικολάου (6 Δεκεμβρίου). Είναι ταυτισμένη με την έλευση δυνατού κρύου και υπάρχουν πολλές σχετικές παροιμίες γι αυτό.
