Το μικρό ξωκλήσι της Αγίας Μαρίνας με τις εντυπωσιακές τοιχογραφίες

Η εξωτερική εικόνα του μικρού ναού -αφιερωμένου στην Αγία Μαρίνα, που εορτάζει στις 17 Ιουλίου-  λίγο έξω από το ρεθυμνιώτικο χωριό Μουρνέ του Δήμου Αγίου Βασιλείου δεν σε προϊδεάζει για τις «μεγαλοπρεπείς» τοιχογραφίες που θα συναντήσεις περνώντας στο εσωτερικό του.

Φωτογραφίες: Γιάννης Φραγκιαδάκης

Όπως έχει γράψει η αρχιτέκτων, δρ. ιστορικός τέχνης Τζένη Αλμπάνη  «Η αφιέρωση του ναού του Μουρνέ στην Αγία Μαρίνα, πέρα από το ενδεχόμενο να υπήρχε στην ευρύτερη περιοχή κάποιο κέντρο τοπικής λατρείας της Αγίας, πρέπει να σχετίζεται και με συγκεκριμένες επιλογές των κτητόρων. Η προσωπικότητα των κτητόρων θα έπαιξε επίσης καθοριστικό ρόλο στην επιλογή των αγιογραφικών πορτραίτων. Στον ναό του Μουρνέ δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στους αγίους με θεραπευτικές ιδιότητες, τους Αγίους  Αναργύρους, ανάμεσα στους οποίους, σύμφωνα με μία πηγή της “’Ερμηνείας της ζωγραφικής τέχνης”, συγκαταλέγεται και η Αγία Μαρίνα. Από την άλλη πλευρά ή απεικόνιση των Αγίων Γεωργίου και Μάμαντα, οι  όποιοι απολαμβάνουν ιδιαίτερης λατρείας στην Κρήτη, φανερώνει στενούς δεσμούς με την τοπική παράδοση». Ακριβώς πάνω από τη θύρα, διατηρείται αποσπασματικά η κτητορική επιγραφή, σύμφωνα με το περιεχόμενο της οποίας  ο ναός της  Αγίας Μαρίνας  Μουρνέ οφείλεται στη χορηγεία της οικογένειας των Κουδουμνιάκων.

Βίος Αγίας

Η Αγία Μαρίνα γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Πισιδίας, στα χρόνια του αυτοκράτορα Κλαυδίου του Β’, το 270 μ.Χ. Λίγες μέρες μετά τη γέννησή της, η μητέρα της πέθανε, και ο πατέρας της Αιδέσιος, που ήταν Ιερέας των ειδώλων, την ανέθεσε σε μια χριστιανή γυναίκα, από την οποία η Μαρίνα διδάχθηκε το Χριστό. Όταν έγινε 15 χρονών, αποκαλύπτει στον πατέρα της ότι είναι χριστιανή και εκείνος, οργισμένος, την διέγραψε από παιδί του. Μετά από καιρό, έμαθε για τη Μαρίνα και ο έπαρχος Ολύμβριος, που διέταξε να τη συλλάβουν για ανάκριση. Όταν την είδε μπροστά του, θαύμασε την ομορφιά της και προσπάθησε να την πείσει με κάθε τρόπο να αρνηθεί το Χριστό και να γίνει σύζυγος του. Μάταια, όμως. Ο σκληρός έπαρχος αφού την βασάνισε, τη φυλάκισε. Μέσα στην φυλακή, σύμφωνα με την θρησκευτική παράδοση ο διάβολος μεταμορφωμένος σε άγριο δράκοντα, προσπάθησε να κάνει την αγία να φοβηθεί. Αυτή όμως προσευχήθηκε στον Θεό και αμέσως ο δράκοντας άλλαξε μορφή και έγινε ένας μαύρος σκύλος και τότε η αγία άρπαξε ένα σφυρί και χτυπώντας τον στο κεφάλι και την ράχη τον ταπείνωσε. Όταν για δεύτερη φορά την εξέτασε και διαπίστωσε ότι η πίστη της Αγίας Μαρίνας ήταν αμετακίνητη στο Χριστό, την έκαψε με αναμμένες λαμπάδες. Αλλά οι πληγές της με θαύμα έκλεισαν, και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα πολλοί παρευρισκόμενοι να γίνουν χριστιανοί. Μπροστά σ’ αυτόν τον κίνδυνο ο έπαρχος τελικά αποκεφάλισε τη Μαρίνα. Tα  λείψανα της φυλάγονταν στην Κωνσταντινούπολη μέχρι την πρώτη άλωση της από τους Λατίνους, το 1204 μ.Χ. Σήμερα φυλάγονται στην Αθήνα, σε ναό που φέρει το όνομα της ενώ η χείρα της έχει μεταφερθεί στη Μονή Βατοπεδίου στο Άγιο Όρος.