Τσίχλα 6000 ετών

Τι αποκαλύπτει μια… μασημένη τσίχλα για τη ζωή στη νεολιθική Ευρώπη; Γενετικό υλικό ανθρώπων και υπολείμματα τροφών βρέθηκαν σε μασημένη «τσίχλα» 6.000 ετών (παραγόταν με θέρμανση του φλοιού σημύδας – δέντρου με χαρακτηριστικό λευκό, παπυρώδη φλοιό που αποκολλάται σε λεπτές πλάκες), μια ανακάλυψη που αποκαλύπτει νέες πληροφορίες για τη διατροφή και τις ασχολίες των νεολιθικών αγροτών που ζούσαν τότε στην περιοχή των Άλπεων. Το αρχαιότερο συνθετικό υλικό που γνωρίζουμε είναι η «πίσσα» που παραγόταν από το φλοιό της σημύδας. Για σχεδόν 200.000 χρόνια, από την εποχή των Νεάντερταλ μέχρι τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, αποτελούσε πολύτιμο συγκολλητικό μέσο για την προσάρτηση λαβών σε εργαλεία. Σβόλοι του υλικού χρησιμοποιούνταν όμως και ως τσίχλες, οι οποίες διατηρούν ακόμα ίχνη όσων τις μάσησαν. Εκτός του ότι χρησιμοποιούσαν την πίσσα ως κόλλα για να στερεώσουν λίθινα τσεκούρια σε ξύλινες λαβές και για να επιδιορθώσουν σπασμένα σκεύη, οι πρόγονοί μας μασούσαν επίσης κομμάτια της, είτε για να περάσουν την ώρα τους είτε για να τα διατηρήσουν μαλακά.  Νέα μελέτη  εξετάζει 30 δείγματα «πίσσας» από εννέα νεολιθικούς αρχαιολογικούς χώρους των Άλπεων. Ορισμένα είχαν χρησιμοποιηθεί ως κόλλα σε διάφορα αντικείμενα, άλλα έφεραν αποτυπώματα δοντιών, με το DNA να μας ανοίγει ένα παράθυρο στην καθημερινότητα των προγόνων μας- τι έτρωγαν, πόσο υγιείς ήταν κ.λ.π.