Άγιος Δημήτριος, ο καβαλάρης της Πάνω Ρίζας με το κόκκινο άλογο [ΦΩΤΟ]

Στην μεγάλη εικόνα του τέμπλου («Χείρ Κ. Παρθενάκη» 1895) ο Άγιος Δημήτριος  παρουσιάζεται ως καβαλάρης με κόκκινο άλογο- ξεχωρίζοντας έτσι από τον «γειτονικό» του καβαλάρη Άγιο Γεώργιο με το λευκό άλογο, με τον οποίο μοιράζονται τον ίδιο ναό στο Ζαρό Δήμου Φαιστού, ναό τρίκλιτο που τιμά και τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου.

Του: Στέλιου Ζωγραφάκη

Στο ναό που χτίστηκε στο Ζαρό από μαστόρους της Καρπάθου, το πανέμορφο τέμπλο εντυπωσιάζει όποιον μπαίνει για πρώτη φορά στο εσωτερικό του. Η ανέγερση του ναού -ο οποίος  χτίστηκε στη θέση παλιότερου ναού που γκρεμίστηκε- έγινε μετά πολλών εμποδίων, καθώς οι εποχές ήταν ταραγμένες και δύσκολες, και τελικά ολοκληρώθηκε το 1885. Στη δεκαετία του 1970 στον παλιό ναό προστέθηκε  ένα ακόμα κλίτος αφιερωμένο όπως προαναφέραμε στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και καμπαναριό από μπετόν. Οι αγιογραφίες που κοσμούν το ναό είναι κυρίως «δια χειρός Κ. Παρθενάκη» (1895), ενώ προστέθηκαν αργότερα (1917) εικόνες του Αγιορείτη μοναχού Πολυκάρπου Ντάλτα και πολύ αργότερα, από το 1980 και μετά, το τρίτο κλίτος αγιογράφησε ο Μιχάλης Τσαγκαράκης.

Το… παράπονο

Η θρησκευτική λαϊκή παράδοση μεταφέρει μέχρι τις μέρες μας μια ιστορία από τα χρόνια κτίσεως του ναού, σύμφωνα με την οποία όταν ολοκληρώθηκε το χτίσιμο, οι Σκαρπαθιώτες μαστόροι έλεγαν, παραπονούμενοι, «μα, να τελειώσουμε δύο κλίτη, δύο Αγίων, του Άη Γιώργη και του Αη Δημήτρη, και να μην μας κάνουν ένα πλούσιο τραπέζι»! Τα λόγια τους, ωστόσο, …«εισακούστηκαν» και δίπλα στο ναό, δεμένο σε μια μυρτιά, βρήκαν ένα τράγο, με ένα μεγάλο κουδούνι που έσφαξαν και έφαγαν ευχαριστώντας τους Αγίους.

«Αναγέννηση»

Το Μάιο του 2009 όλο το χωριό, με μπροστάρηδες τους ιερείς του, «έβαλε πλάτη», συνεισφέροντας με κάθε τρόπο για την ανακαίνιση-«αναγέννηση» του ναού που έγινε με πολύ σεβασμό στην ιστορία του και ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2011, ανοίγοντας τις θύρες του στους πιστούς ανήμερα της εορτής του Αγίου Δημητρίου. Όπως μας είπαν οι ιερείς Λέανδρος Σταματάκης και Μιχάλης Αλπαντάκης «ο κόσμος ήταν τόσο φιλότιμος που κατέθεσε την ψυχή του για να γίνει αυτή η ανακαίνιση»!