Ηλιάνα: Άφησε την Αθήνα για να παράγει κρασί στις Μέλαμπες!

Μια νέα κοπέλα εγκατέλειψε την Αθήνα για να έρθει στην Κρήτη και να γίνει οινοποιός στις Μέλαμπες του Ρεθύμνου! Ο λόγος για την 27χρονη σήμερα  Ηλιάνα από την Ηλιούπολη.

Με τη μητέρα της να έχει καταγωγή από την Κρήτη, η Ηλιάνα Μαλιχίν (ο πατέρας της που ήταν κάμεραμαν δεν ζει πιά) πέρασε στη Γεωπονική σχολή στο Ηράκλειο, γνωρίζοντας ότι ήθελε να μεταπηδήσει στην Οινολογία, κάνοντας μεταπτυχιακό.

Σήμερα, η Ηλιάνα ασχολείται 100% με τη βιολογική καλλιέργεια και τα τελευταία χρόνια πειραματίζεται και με τη βιοδυναμική καλλιέργεια στις Μέλαμπες, καταφέρνοντας να δώσει ζωή σε ένα ολόκληρο χωριό και να παρακινήσει την αγορά να αναζητά τα βιολογικά κρασιά της.
Εποπτεύει τα αμπέλια και είναι μαζί τους από το κλάδεμα μέχρι τη συγκομιδή.

«Ο παππούς μου είχε ένα αμπελάκι 600 μ. φυτεμένο με Λιάτικο, στη Λαμπινή Ρεθύμνου, αλλά το περιποιούνταν και το χαιρόταν τόσο, λες και είχε σημαντικούς αμπελώνες στη Γαλλία. Μεγάλωσα στην Ηλιούπολη, αλλά πήγαινα κάθε χρόνο στην Κρήτη, στον τόπο καταγωγής της μητέρας μου», διηγείται η Ηλιάνα. Συμπλήρωσε το μηχανογραφικό δελτίο μόνο με σχολές που υπήρχαν στην Κρήτη και πέρασε στη Γεωπονική.

Πώς βρέθηκε όμως στις Μέλαμπες, ένα ορεινό χωριό στο νότιο Ρέθυμνο; «Ήθελα να αυξήσω την παραγωγή του Ρίζες 2 κι έψαχνα παλιούς αμπελώνες. Μια υπάλληλος της Διεύθυνσης Γεωργίας, η Ειρήνη Τσεκούρα, με έστειλε εκεί. Μέχρι πριν από 25 χρόνια είχαν 700 στρέμματα με αυτόρριζους αμπελώνες με Βιδιανό.

Τρεις μεγάλες πυρκαγιές έκαψαν τα αμπέλια και πολλοί τα παράτησαν. Όταν έφτασα στο χωριό, έπιασα τα σοκάκια και έψαχνα κάποιον που να γνωρίζει για τα αμπέλια. Μάζεψα εκείνη τη μέρα δεκατρείς παραγωγούς, που μέχρι σήμερα μου δίνουν σταφύλια. Έχω δύο ομάδες παραγωγών, μία στον Φουρφουρά και μία στις Μέλαμπες, από 23 μέχρι 80 ετών, κυρίως άντρες. Δεσμεύονται να καλλιεργούν με τα δικά μου κριτήρια κι εγώ δεσμεύομαι για την τιμή», εξηγεί η ίδια.

Η Ηλιάνα εποπτεύει τα αμπέλια και είναι μαζί τους από το κλάδεμα μέχρι τη συγκομιδή. Πώς ένα κοριτσάκι έπεισε τους Κρητικούς να ξεχάσουν όσα ξέρουν για την αμπελουργία; “Ίντα λες που δεν θα σκάβομε τα χωράφια μας; Έτσι έλεγαν, με αμφισβητούσαν. Έπρεπε να τους πω για το κομπόστ, τι κάνει ο γεωσκώληκας, μίλησα για τη φυσική αμπελουργία, χωρίς παρεμβάσεις, χωρίς εμπορικές ζύμες», εξηγεί η ίδια. Το 2019 νοίκιασε μια παλιά αποθήκη, κτίριο του συνεταιρισμού Μελάμπων που ήταν σε αχρησία για είκοσι χρόνια και την έκανε οινοποιείο.
Εδώ, εκτός από το Ρίζες 2, παράγει και ένα Βιδιανό 100% από παλιά κλήματα –μπορεί και 140 ετών–, αλλά και ένα Βιδιανό από νέα κλήματα. Με ότι κερδίζει ξεπληρώνει και το δάνειο που πήρε για να σταθεί στα πόδια της. Πλέον οι αμπελουργοί τη σέβονται, επειδή είναι περήφανοι για το αποτέλεσμα. Όπως λέει «Το χωριό έχει συνολικά 100 στρέμματα αμπέλια και μέσα σε έναν χρόνο κατάφερα να τους πείσω να φυτέψουν άλλα 50.
Επειδή αυτός ο τόπος έχει μεγάλη αξία, θα δουλέψω ώστε να δώσω στο Ρέθυμνο τη θέση που του αξίζει στον οινικό χάρτη»!