Όταν ο ανθότυρος της Μονής Οδηγήτριας έπαιρνε “Χρυσό Βραβείο” στην Δ.E. Θεσσαλονίκης!

Το 1937 τα σύννεφα του Παγκοσμίου Πολέμου, που ερχόταν να καταστρέψει τα πάντα, δεν σκίαζαν ακόμα την Ελλάδα και μια ιστορική Μονή από την άκρη του Κρητικού Νότου, η Μονή Οδηγήτριας του Νομού Ηρακλείου, έδειχνε ένα ελπιδοφόρο δρόμο ανάδειξης της ντόπιας παραγωγής με τον εξαιρετικό ανθότυρο που παρήγαγαν οι μοναχοί.
Παρά τις δυσκολίες της εποχής, όπου οι μεταφορές και οι μετακινήσεις δεν ήταν εύκολες, πόσο μάλλον για ένα μοναστήρι που βρισκόταν “στην άκρη της άκρης” της κρητικής επαρχίας, οι δραστήριοι μοναχοί της Οδηγήτριας που ασχολούνταν και με τη κτηνοτροφία και την παραγωγή τυροκομικών προϊόντων, συμμετείχαν στη Διεθνή Έκθεση που γινόταν στην μακρινή -για τα μέτρα της δεκαετίας του ’30- Θεσσαλονίκη.
Το 1937 (5-26 Σεπτεμβρίου), πρώτη χρονιά που η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης -έτος ίδρυσης 1926- μεταφέρθηκε στις νέες της εγκαταστάσεις όπου και πραγματοποιείται μέχρι σήμερα, η Μονή Οδηγήτριας κέρδισε “ΧΡΥΣΟΥΝ ΒΡΑΒΕΙΟΥ ΜΕΤ’ ΕΠΑΙΝΟΥ, ΜΕΤΑ ΧΡΗΜΑΤΙΚΟΥ ΕΠΑΘΛΟΥ, ΔΙΑ ΤΟΝ ΠΑΡΑΥΤΗΣ ΕΚΤΕΘΕΝΤΑ ΑΝΘΟΤΥΡΟΝ”, από τον οποίο, ευλογημένο ανθότυρο, ομολογούμε ότι πολύ θα θέλαμε να είχαμε τη δυνατότητα να δοκιμάζαμε ένα κομμάτι!