Στο φούρνο του Αστρινού στα Καπαριανά για λαγάνα!

Βρεθήκαμε στον φούρνο του την πιο κατάλληλη στιγμή και φυσικά δεν χάσαμε την ευκαιρία. Απαθανατίσαμε τα στιγμιότυπα που ο Αστρινός , ο γνωστός φουρνάρης των Καπαριανών  μας προσέφερε… Εκείνη την ώρα έβγαζε τις λαγάνες από τον φούρνο με την βοήθεια του συνεργάτη του , της κόρης του Μαρίας και της γυναίκας του Σοφίας.

Ζεστές όπως ήταν άρχισε να τις τοποθετεί προσωρινά για αποθήκευση σε χαρτόκουτες απ όπου τις έπαιρνε στη συνέχεια η γυναίκα του και τις έδινε στους πελάτες. Ο ίδιος μας ανέφερε ότι κάθε χρόνο τέτοια ημέρα ζυμώνει 350 περίπου λαγάνες οι οποίες και φεύγουν όλες κατευθείαν από το φούρνο του. Στο τέλος δοκιμάσαμε  και το αρωματικό κρασί που μας πρόσφερε ο Αστρινός ,  με ελιές , χαλβά και φυσικά Λαγάνα με την ευχή να είμαστε όλοι καλά και του χρόνου!

Λίγα λόγια για τη Λαγάνα

Στο γεύμα της Καθαράς Δευτέρας περίοπτη θέση έχει η λαγάνα, το ξεχωριστό ψωμί της ημέρας, ένα είδος άρτου χωρίς προζύμι, με ελλειπτικό και πεπλατυσμένο σχήμα που απαιτεί ιδιαίτερη τέχνη και μεράκι για την παρασκευή του. Η ιστορία του φθάνει πίσω στην έξοδο των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο και συμβολίζει, για τους ορθόδοξους χριστιανούς, τα «άζυμα» με τα οποία ο Λωτ περιποιήθηκε τους καλεσμένους του.

Άλλοι μελετητές θεωρούν ότι η λαγάνα προέρχεται από τους λεπτούς ψημένους «χυλούς» των αρχαίων Ελλήνων, καθώς συναντάται ως έδεσμα σε πολλά αρχαία κείμενα. Ο Αριστοφάνης στις Εκκλησιάζουσες αναφέρει τη φράση «Λαγάνα πέττετται» δηλαδή «Λαγάνες γίνονται» και ο Οράτιος τις χαρακτηρίζει «γλύκισμα των φτωχών».

Η παραδοσιακή συνταγή της λαγάνας, χρειάζεται μόνο αλεύρι, νερό, αλάτι, μυρωδικά για άρωμα και, φυσικά, άφθονο λευκό σουσάμι.