Συνέντευξη με τον λαουτιέρη Γιάννη Φραγκιαδάκη : «Ξεκίνησα να μαθαίνω λαούτο όταν έσπασα το πόδι μου!»

Ένας σπουδαίος καλλιτέχνης που έχει αφήσει την δική του στάμπα στο χώρο καθώς έχει συνεργαστεί με όλους σχεδόν τους παλιούς και νέους λυράρηδες ενώ έχει παίξει σε χιλιάδες γλέντια και εκδηλώσεις. Με καταγωγή το Ζαρό όπου γεννήθηκε και πέρασε τα πρώτα του παιδικά – σχολικά χρόνια , αναγκάστηκε να μετακομίσει οικογενειακά στο Ηράκλειο την εποχή που όλος ο κόσμος αναζητούσε μια καλύτερη ζωή στην πόλη. 

Εκεί για καλή του τύχη , του ταίριαξε γάντι το ρητό που έλεγαν οι  αρχαίοι ημών πρόγονοι : ΟΥΔΕΝ ΚΑΚΟ ΑΜΙΓΕΣ ΚΑΛΟΥ . (Δεν υπάρχει κακό που να μην γεννάει κάποιο καλό)

Έτσι λοιπόν και ο Γιάννης .  Ένα ατύχημα που συνέβη  το 1978 ήταν η αφορμή γα να μάθει  λαγούτο,  όπως  μας είπε όταν τον ρωτήσαμε πως ξεκίνησε να παίζει , ποιος με λίγα λόγια ήταν αυτός που τον μύησε;

«Σε ηλικία 15 χρονών κτύπησα μετά από τροχαίο στο πόδι και αναγκάστηκα να κλειστώ μέσα . Πήρα λοιπόν ένα μπουζούκι  και άρχισα να το γρατζουνάω . Σιγά σιγά είδα ότι πηγαίνανε τα δάκτυλα μου , ωστόσο μετά από λίγο καιρό το εγκατέλειψα κι αγόρασα ένα λαγούτο .

Πιο μικρός βέβαια ανέβαινα στο πάλκο και τραγουδούσα μαζί με μια ξαδέλφη μου όποτε μας καλούσαν. Επαγγελματικά έπαιξα  για πρώτη φορά με το συγκρότημα του Γαργανουράκη  Μιχάλη  σε ένα ξενοδοχείο  όπου ήταν και το χορευτικό του Κάββαλου μαζί μας»

Ενδιαφέρον παρουσιάζει ο τρόπος που για πρώτη φορά έπαιξε σε γλέντι.

«Το 1979 ο Μαρκαντωνάκης που έμαθε ότι έπαιζα  μου πρότεινε να πάω να παίξω μαζί του σ΄ ένα  γάμο στον Άγιο Σύλλα . Με ρώτησε , Θέλεις να έρθεις να παίξεις μαζί μου απόψε;

Την αρχή νόμιζα ότι μου έκανε πλάκα, μετά είδα ότι το έλεγε σοβαρά, Πήγα λοιπόν, με βοήθησε κι αυτός κι η βραδιά πήγε πολύ καλά , άρχισα να «γλυκαίνομαι που λένε… νάναι καλά…»

Από τότε μέχρι σήμερα πέρασαν 43 χρόνια κι ο Γιάννης θυμάται …

Η καλύτερη  εποχή ήταν από τότε που ξεκίνησα να παίζω μέχρι και το 2010. Μετά ήρθε η οικονομική κρίση κι από πάνω ο κορωναιός και μας τελείωσε… Ας είναι όμως , όλα καλά …

Με την ευκαιρία να πούμε ότι ο Γιάννης παντρεύτηκε πολύ μικρός σε ηλικία 19 χρονών παρόλα αυτά κατάφερε να μεγαλώσει τρία παιδιά και να κάνει και «καταδιά»  από το λαγούτο . Τόσο ο Μύρων όσο και ο Σταύρος ακολούθησαν και ακολουθούν  τον ίδιο δρόμο με τον πατέρα τους . Τώρα που θα τους βγάλει , «θα δείξει» , όπως μας είπε . Όσο για την Μαρίνα , αυτή διάλεξε την οικογένεια, τα παιδιά …

«Είχα την τύχη να περνώ καλά και να βγάζω και λεφτά …»

« Όσο τώρα για την ερώτηση με ποιους συνεργάστηκα; Θα σου έλεγα και ποιους να πρωτοθυμηθώ , θα προσπαθήσω όμως  να μην ξεχάσω κανένα …

Τον Μελεσανάκη,  Πολυχρονάκη,  Αλεξάκη Μανώλη, Κλάδο, Ρασιδάκη, Ρεμαντώνη, Καρακωνσταντάκη, Λαγό , Κουφαλιτάκη, Φανούριο και Κωστή Τσικριτσάκη , Χονδροζουμάκης Μανόλης, Καλεμάκης Αλέκος, Σαμόλης Ν. ,Καλομοίρης Γιώργης, Σηφάκης Κωστής, Κεφαλογιάννης Νίκος , Βασιλάκης Κ(βιολί), Καμάρης Δημ., Χριστοδουλάκης Αντώνης , Σκουλάς Μαν., Χαμαλάκης Ν., Ζαχαριουδάκης Βαγ. Λεκάκης Γιώργης, Σκορδαλός , Καρπουζάκης Μαν , Καρπουζάκης Νικήτας, Σταματογιαννάκης , Φραγκιουδάκης Γιώρ, Βασιλάκης Στ., Συγλέτος Μιχ., Τσακαλάκης Ναπ., Μανουράς Μαν., Τσαγκαράκης Μιχ., Θανάσης Μπαρκάλης, Μανώλης Στεφανάκης, Σηφάκης Κ., Νίκος Σεβαστάκης Γιώργος μαραβελάκης, Κώστας Συνολάκης, Λευτέρης Ψαράκης , Ζερβός , Κακουλάκης Π., Ραπτάκης Ν., Μπατζάκης Ν., Παραγιουδάκης Μπαμπ., Δημήτρης Γεροντής , Μανώλης και Αντώνης Περιστέρης, Μανιουδάκης Νίκος Βασιλάκης Σταύρ., Κατσαμάνης Ζαχ., Κυριακάκης Ν., Μεσσαριτάκης Στ., Κλάδος Γεώρ, Μανουρά Βασ., Ζερβάκη Γιώργ., Λιανάκη Βαγγέλη  και πόσους θα ξεχάσω…!

Με ποιους θεωρείς ότι είχατε την καλύτερη συνεργασία  είχατε καλή  χημεία που λένε;

Με τον Κεφαλογιάννη Ν. τον Καλομοίρη , τον Πολυχρονάκη και τον Βασιλάκη τον Κωστή πιστεύω ότι είχαμε την καλύτερη συνεργασία χωρίς αυτό να σημαίνει ότι με τους άλλους δεν συνεργάστηκα καλά.

Θυμάσαι κάποιο παρατράγουδο που συνέβη κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης παρουσίας σου στο πάλκο;

-Θυμάμαι μόνο μια φορά ένα γάμο στο Μοχό που δεν ξεκινήσαμε καλά επειδή οι συγγενείς ήθελαν να καλέσουν άλλο λυράρη. Τελικά όμως πήγανε όλα καλά στο τέλος

Κάποτε θυμάμαι που εσείς οι καλλιτέχνες  πηγαίνατε στο εξωτερικό…

-Ναι έχω πάει κι εγώ αρκετές φορές . Θα έλεγα ότι οι εντυπώσεις μου έιναι πολύ θετικές . Οι ομογενείς μας  στο εξωτερικό γλεντάνε πιο καλά από μας θα έλεγα…

Ποιους θεωρείς πρότυπα , κορυφαίους θα έλεγα λαγουτιέρηδες;

-Δύσκολη ερώτηση , ωστόσο δεν θα την αποφύγω.

Τραγουδιστικά και κατά την άποψη μου πάντα  , οι Κακλής , Μανιάς , Τσαφαντάκης, Λαρετζάκης Μαν., και παικτικά οι Παπατσαράς, Φουκάκης, Μαρκογιαννάκης

Κορυφαίους λυράρηδες;

Σκορδαλός , Μουντάκης, Κλάδος, Μελεσανάκης, Καρπουζάκης, Αλεξάκης  Μαν., Μυριδάκης Π., Ροδάμανθος . Όσο για τους νέους, θα έλεγα ότι υπάρχουν ταλέντα , ωστόσο η πορεία είναι αυτή που θα το δείξει…

Άφησες κάτι δισκογραφικά;

 Δισκογραφικά έχω συνεργαστεί με τον Περιστέρη , Βασιλάκη Κώστα, Κεφαλογιάννη Νίκο , Μελεσανάκη Ζαχάρη και τελευταία μια δουλειά με τον Πλαϊτη.

Κλείνοντας θα ήθελα να πω ότι είναι απαράδεκτο να παίζουν μπαλωθιές στα γλέντια. Όποιος πυροβολεί στα γλέντια δεν πάει για να γλεντήσει αλλά θέλει να κάνει επίδειξη. Ας σταματήσει λοιπόν αυτό το απαράδεκτο «έθιμο»…

-Σε ευχαριστούμε πολύ κι όταν σε βγάλει ο δρόμος από τις Μοίρες , σταμάτησε να πιούμε ένα καφέ να τα πούμε κι από κοντά. 

«Κι εγώ σας ευχαριστώ και βέβαια θα σταματήσω!»