Τέσσερις ναοί του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στη Μεσαρά!

Φανερωμένη

Καλοχωραφίτης

Ο Ευαγγελισμός είναι η αναγγελία της χαρμόσυνης είδησης από τον αρχάγγελο Γαβριήλ προς την Παρθένο Μαρία ότι δια μέσου αυτής  θα ενσαρκωθεί ο Υιός του Θεού. Την  ανάμνηση αυτής της αναγγελίας η εκκλησία μας την γιορτάζει στις 25 Μαρτίου.

Για το γεγονός του Ευαγγελισμού, στην αφήγησή του ο Λουκάς ίσως να χρησιμοποίησε ως ιστορική πηγή κάποιο οικογενειακό ημερολόγιο της Θεοτόκου. Ο Γαβριήλ φανερώθηκε αιφνίδια και απροσδόκητα  μέσα στο σπίτι της Παρθένου Μαρίας και είπε τον αγγελικό χαιρετισμό: «Χαίρε, κεχαριτωμένη ο Κύριος μετά σού». Κατά άλλα χειρόγραφα του Ευαγγελίου είπε και τις λέξεις: «Ευλογημένη σύ εν γυναιξί».

Από την απροσδόκητη αυτή εμφάνιση και τα λόγια του αρχαγγέλου η Παρθένος τρόμαξε, ενώ ταυτόχρονα σκεφτόταν τι εννοούσε με τα λόγια του ο αρχάγγελος. Τότε είπε προς αυτήν ο Γαβριήλ: «Μη φοβού Μαριάμ εύρες γαρ χάριν παρά τω Θεώ. Και ιδού συλλήψει εν γαστρί και τέξει υιόν και καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν». Η Παρθένος τότε ρώτησε τον Γαβριήλ: «Πως θα γίνει τούτο αφού δεν είμαι ύπανδρη;». Και αποκρίθηκε ο άγγελος ότι το Άγιο Πνεύμα ως νέφος θα την περικαλύψει και θα ενεργήσει αφανώς και μυστηριωδώς την σύλληψη του Υιού του Θεού. Προς μεγαλύτερη διαπίστωση των λόγων του, επικαλείται ο Γαβριήλ την θαυμαστή σύλληψη του Ιωάννου Προδρόμου. Η Παρθένος μετά από αυτά τα λόγια βεβαιώθηκε και πίστεψε ότι  «ουκ αδυνατίσει παρά τω Θεώ πάν ρήμα»αποκρινόμενη σε πλήρη ταπείνωση: «Ιδού η δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου».Τότε το Άγιο Πνεύμα και η θεία δύναμη ενήργησαν την υπερφυά σύλληψη του Θεού Λόγου.

Όπως όλες σχεδόν οι θεομητορικές εορτές, έτσι και ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου αρχικά εορτάζονταν ως δεσποτική εορτή, ονομαζόμενη ίσως «Ευαγγελισμός του Κυρίου ή του αγγέλου» , ή «Σύλληψης του Κυρίου ή του Χριστού» (annuntiatio Domini ή angeli, ή  conceptio Domini ή Christi).

Μεταξύ 5ου και 7ου αιώνος έγινε γενικά αποδεκτή η 25η Μαρτίου ως ημέρα εορτασμού του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Γι΄ αυτήν γίνεται λόγος στον 52ο κανών  της ΣΤ΄ Οικουμενικής Συνόδου που την αναφέρει ως κοινή και μεγάλη εορτή.

Η ακολουθία της εορτής συντάχθηκε από διάφορους υμνογράφους της Εκκλησίας ( Ανδρέου Κρήτης, Θεοφάνους, Δαμασκηνού κ.α.).