Αθόρυβα ανέβαινες κάθε μέρα και πιο ψηλά!

Προσπαθήσαμε ν’ ακολουθήσουμε τον ξέφρενο ρυθμό σου!

Ζούσαμε ένα όνειρο!

Αυτό που ήταν άπιαστο, πολλούς καιρούς πίσω!

Ανεβαίναμε μαζί σου τα σκαλοπάτια της δόξας!

Της δόξας σου κι εκείνης του κρητικού ποδοσφαίρου!

Το τρίτο, το δεύτερο, το ΠΡΩΤΟ !

Και πάντα πολύ κοντά στην κορφή!

Τράταρες την Κρήτη το νικηφόρο κρασί

με το κύπελλο Ελλάδας

και το κύπελλο Βαλκανίων!

Την μέθυσες και την ποχέρισες

με το πιο γλυκό γλύκισμα: «Ο  ΟΦΗ στους 16

του Ευρωπαϊκού κυπέλλου ποδοσφαίρου»!

Τεντώναμε και χτυπούσαμε τα χέρια ψηλά!

Κατακόκκινες οι παλάμες μας

από τα επινίκια  κουρταλάκια!

Οι παλμοί της καρδιάς μας αντηχούσαν στα

βενετσιάνικα τείχη της πόλης μαζί με τις ιαχές μας!

Ρυθμικά σε αποθέωναν κι επιθυμούσαν ν’ ανοίξουν

οι πύλες, να περάσει την αψίδα της Χανιώπορτας

ο ήρωας, ο ημί-«ΘΕΟΣ» του κρητικού ποδοσφαίρου!

Η Κρήτη σ’ αγκάλιασε και συ όχι μόνο την φίλησες,

αλλά την κατάπιες ολόκληρη και χώνεψες καλά, όλα

τα χούγια , τις αξίες και τα αισθήματά της!

Έγινες πιο ατόφιος κρητικός από τους ατόφιους!

Ήρθες με την τουλίπα στο πέτο και στη θέση της,

σε λίγο καιρό, έβαλες τον Υάκινθο, το Θεό του έρωτα

που κουζουλαίνει με τ΄ άρωμά του!

Μ’ αυτήν την «κουζουλάδα*» πορεύτηκες, ερωτεύτηκες,

παντρεύτηκες κι έγραψες ιστορία στην Κρητική γη!

Και τώρα ήρθε η ώρα να σε καταπιεί εκείνη για πάντα,

μαζί με τα δάφνινα στεφάνια, ως άξιο και

«κουζουλό» της τέκνο!

Η μαρμαρόπλακα που θα γράψει τ’ όνομά σου,

ως ζωή αιώνια έχουσα,

θα κρατεί αιωνία τη μνήμη σου

στο νου και στην καρδιά μας!

 

ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ

Αρχιτέκτονα του Κρητικού ποδοσφαίρου!

Αείμνηστε ευγενικέ Ευγένιε!

 

Άγιοι Δέκα 3/1/2018

                                                    Άσπρος Βουνός

 

*«κουζουλάδα = κρητικό πάθος»