Κρήτη
Μάχη να κρατηθεί στη ζωή δίνει ο πατέρας – Σε κακή ψυχολογικιή κατάσταση η 15χρονη
Με δάκρυα στα μάτια αποχαιρέτησαν τον 23χρονο Χρήστο.
Την μάχη της ζωής του δίνει στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του ΠΑΓΝΗ ο 47χρονος Νίκος Κωστίδης πατέρας της άτυχης Μαρίας που άφησε την τελευταία της πνοή στην άσφαλτο μαζί με τη μητέρας της Δέσποινα και τον αρραβωνιαστικό της στο τροχαίο που σημειώθηκε στην Αγία Πελαγία.
Ο 47χρονος φέρει σοβαρά τραύματα στο κεφάλι αλλά και σε άλλα σημεία του σώματός του και οι γιατροί τον παρακολουθούν στενά καθώς έχει υποβληθεί και σε πολύωρη χειρουργική επέμβαση. Σύμφωνα με πληροφορίες ο άτυχος άνδρας αναμένεται να υποβληθεί σε δύο ακόμη επεμβάσεις στο κεφάλι και τον αυχένα.
Την ίδια ώρα σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση νοσηλεύεται στην ΜΕΘ Παίδων η 15χρονη Χριστίνα μικρότερη αδερφή της Μαρίας που φέρει ορθοπεδικά τραύματα. Το κορίτσι υποστηρίζεται ψυχολογικά από ειδικούς ενώ από χτες έχει στο πλευρό της συγγενείς της που κατέφτασαν από την Τήλο για να της συμπαρασταθούν.
| Αναφορικά με τους υπόλοιπους δύο τραυματίες, ένας εκ των οποίων υπεβλήθη σε δύσκολη και πολύωρη χειρουργική επέμβαση το απόγευμα της Τετάρτης, νοσηλεύονται στη χειρουργική κλινική και βρίσκονται υπό διαρκή παρακολούθηση.
Στη Ρόδο έχουν μεταφερθεί οι σοροί των δύο άτυχων γυναικών, της 22χρονης Μαίρης και της μητέρας της που τόσο άδικα έχασαν τη ζωή τους στους αιματοβαμμένους δρόμους της Κρήτης. |
| Το τελευταίο αντίο στο Χρήστο |
Με δάκρυα στα μάτια και ένα τεράστιο “γιατί” η οικογένεια, συγγενείς και φίλοι είπαν το τελευταίο αντίο στον 23χρονο Χρήστο, που έχασε τη ζωή του στο χθεσινό πολύνεκρο τροχαίο στον ΒΟΑΚ.
Οι φίλοι του μιλούν για ένα χαμογελαστό παλικάρι, που ήταν η ψυχή της παρέας και αντιμετώπιζε τα πάντα με αισιοδοξία.
Τραγικές φιγούρες οι γονείς του αδικοχαμένου Χρήστου, οι οποίοι έγιναν μάρτυρες του μοιραίου δυστυχήματος, ακόμη όμως αδυνατούν να πιστέψουν πως ο γιος του χάθηκε από τη μια στιγμή στην άλλη.
Η εξόδιος ακολουθία εψάλλει στον Ιερό Ναό Αγίου Βασιλείου στο Κουτουλουφάρι Χερσονήσου εκεί που σύσσωμη η τοπική κοινωνία της Χερσονήσου, φίλοι και συμφοιτητές του Χρήστου, τον αποχαιρέτησαν μια για πάντα.
