Μανώλης Κακλής: 4 χρόνια χωρίς τον Μανώλη Κακλή

Σήμερα έχουμε τα συναπαντήματα του αξέχαστου Μανώλη Κακλή

Ένας πολύ μεγάλος καλλιτέχνης ο Μανώλης Κακλής, ένας λαουτιέρης που κατάφερε να “γράψει” ιστορία με τη μουσική και τη φωνή του και άφησε μεγάλο κενό στην μουσική παράδοση της Κρήτης  πέθανε στις 18 Οκτωβρίου 2017 .

Θα ζει για πάντα μέσα από τα τραγούδια του όσο υπάρχει η Κρήτη…

Για τον χαμό του Κακλή είχαν γραφτεί πολλές μαντιναδες

Η Κρήτη Οκτώβρη θα πενθεί 18 του μήνα

μέρα που πήγε ο ΚΑΚΛΗΣ στη κόρη ντου Μαρίνα !!!

Γιώργης Γαγάνης

Κανείς δεν το περίμενε το θλιβερό μαντάτο…

και πως η ψεύτρα η ζωή φέρνει τα πάνω κάτω…

Σιμισακογιώργης

Η μόνη μας παρηγοριά Μανώλη στο χαμό σου,

είναι πως σμίγεις σήμερο τ` όμορφο Μαρινιώ σου.

Γιώργος Σαριδάκης

ΟΣΟΙ ΣΕ ΓΝΩΡΙΣΑΜΕ ΜΑΘΑΜΕ ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΣΟΥ…… ΤΗΝ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΤΗΝ ΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΝ ΝΤΟΜΠΡΟΣΥΝΗ ΤΗΝ ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΑ….ΗΣΟΥΝ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΣΤΟΛΙΖΕ ΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ…ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΦΙΛΕ ΜΑΝΩΛΗ….ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ!!!!!!!!Βαγγέλης Πυθαρούλης

Φεύγεις κι αφηνεις την καρδιά,να τη παρηγορήσω
Και παίρνεις το κορμί ξερό , μόνο με τσ αναμνήσεις
Καλό ταξίδι άρχοντα …καλλιτέχνη…δάσκαλε…
Άνθρωπε μου…Σε ευχαριστώ για ολααα.
Στέλιος Σταματογιαννάκης 

Απόψε στον παράδεισο , ρόδα ανθούν και κρίνα
γιατί θα σμίξει ο Κακλής,  πάλι με τη Μαρίνα
Χρυσούλα Σπαντιδάκη

Μανώλη Κακλή… Κατάφερες να μείνεις Αθάνατος! Από σήμερα ο μύθος που ακούει στ’ όνομά σου έγινε ακόμα μεγαλύτερος… Μας πίκρανε η ξαφνική φυγή σου άλλα το έργο σου είναι συνώνυμο της ίδιας της Κρήτης! Σε ευχαριστώ για όσα έκανες για μένα άλλα πιο πολύ για όσα ένιωσα μέσα από σένα!!! Εδα θα βρεις αυτό που σου έλλειπε τόσο… Τη Μαρίνα σου!
Παρασκευή στις 20 Εις τη γενέτειρα σου
Θα πει η Κρήτη έχε γεια Κακλη καλοστραθια σου…
Γρηγόρης Αλυσανδράκης

Φεύγω κι αφήνω την καρδιά να την παρηγορήσεις..
Και παίρνω το κορμί ξερό μόνο με τσ´ αναμνήσεις.. Είπες Μανώλη Κακλή..
Και είχες δίκιο.. η καρδιά σου είναι εδώ, στο νησί σου, δίπλα στη δική μας..
Ιλιάννα Λικούδη

ΜΑΝΟΛΗΣ ΚΑΚΛΗΣ

Ο Μανώλης Κακλιδάκης ή Κακλής όπως ήταν γνωστός, γεννήθηκε το 1945 στην Επισκοπή Ρεθύμνου και ασχολούνταν επαγγελματικά με το τραγούδι και το λαούτο από το 1969.

Από πολύ νεαρή ηλικία είχε την τύχη να ζήσει από κοντά σ’ ένα γλεντζέδικο, ζωντανό περιβάλλον, γεμάτο μουσικά ακούσματα, γνήσια παραδοσιακά, όπως του Γιάννη Μπερνιδάκη (Μπαξεβάνη) και του συγχωριανού του, του Νίκου του Μανιά. Οι δύο αυτοί λαγουτιέρηδες τον επηρέασαν βαθύτατα.

Η τεχνική τους στο λαούτο και η έκφραση στο τραγούδι καθόρισαν την πορεία του νεαρού τότε Μανώλη, ο οποίος πολύ γρήγορα σημείωσε τεράστια πρόοδο και εξέλιξη και μέχρι σήμερα αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους εκφραστές της κρητικής μουσικής παράδοσης. Ιδιαίτερα στο τραγούδι διακρίθηκε για την ερμηνεία του που την υπογράμμιζε μοναδικά η εξαιρετική «κρητική» χροιά της φωνής του.

«Παλιά γίνονταν μεγάλα πανηγύρια του Αγίου Παντελεήμονα. Έτσι, λοιπόν, έπαιξα για πρώτη φορά στον πλάτανο σε ηλικία 18 χρονών & αυτό γιατί με εμπιστεύτηκε ο συγχωριανός μου, ο Παντελής o Δαμανάκης. Έπαιζα μαζί με τον Μανώλη Κοτζάμπαση από το Χρωμοναστήρι. Στη συνέχεια με τον Μάρκο Δασκαλομαρκάκη από την Ασή Γωνιά, οπότε δεθήκαμε Πισκοπιανάκια & Ασηγωνοτάκια κάνοντας πολλά όμορφα γλέντια. Μόλις απολύθηκα από τον στρατό, συνεχίσαμε με τον Δασκαλομαρκάκη & ακολούθησε μια πολύχρονη συνεργασία με το Ροδάμανθο Ανδρουλάκη»

Στην δισκογραφία παρουσιάζεται για πρώτη φορά το 1970 παρέα με τον Βαγγέλη Μυζηθράκη (Μυζήθρα) με το δίσκο 45″ που περιείχε τα τραγούδια Έδωσα την αγάπη μου και Μαζί μέσα στα βάσανα (Πάνιβαρ 207) και με τον Λεωνίδα Κλάδο στο δισκάκι που περιείχε το τραγούδι Κάνε τον πόνο μου χαρά (Πάνιβαρ 208).

«Μαζί με το Λεωνίδα τον Κλάδο, έκανε δύο μικρούς τότε δίσκους. Αυτοί οι δίσκοι προέκυψαν μετά από ένα γλέντι στη Μεσσαρά όπου με είχε καλέσει την εποχή που εκείνος, όπως είναι γνωστό, είχε εγκαταλείψει τη λύρα για 18 χρόνια.
Με το Ροδάμανθο το «Θα τηνε κάψω την καρδιά». Και άλλοι μεγάλοι δίσκοι με τον Κλάδο, με το Ζαχαρία το Μελεσσανάκη, τον Αλεφαντινό, το Βενιανάκη, με το Γεράσιμο Σταματογιαννάκη, το Μανώλη Καρπουζάκη & άλλους. Η συνεργασία μας ήταν με όλους πολύχρονη».

Στις 45 στροφές

Έδωσα την αγάπη μου – Μαζί μέσα στα βάσανα (Λύρα: Ευαγγ. Μυζηθράκης) Panivar 207, 1970
Κάνε τον πόνο μου χαρά – Μαλεβυζιώτικος πηδηχτός (Λύρα: Λεων. Κλάδος) Panivar 208, 1970

Μεσσαρίτικες κοντυλιές – Ο κόσμος με κατηγορεί (Λύρα: Λεων.Κλάδος) Panivar 219, 1970
Εγλύκανες με να περνώ – Θα σ’αγαπώ μα προτιμώ (Λύρα: Ευαγγ. Μυζηθράκης) Panivar 221, 1970
Να μπόριε του Θεού κανείς τσ’ αγγέλους να του πάρει – Μαντινάδες της νύχτας (Λύρα: Ροδ. Ανδρουλάκης) Panivar 251, 1970
Θα την εκάψω την καρδιά – Του χριστιανού τ’ αντέτι (Λύρα: Ροδ. Ανδρουλάκης) Panivar 283, 1971
Να’ταν ανώτερος Θεός – Μια πέτρα χτίζω δυο χαλας (Λύρα: Ροδ. Ανδρουλάκης) Panivar 400, 1971
Κρητικά – Κρητικά (Λύρα: Καν. Κουκλινός, Μαρκ.Παπαδάκης) Panivar 440, 1972
Θάλασσα δίχως τελειωμό – Σκληρή την έχεις την καρδιά (Λύρα: Βαγγ. Τσαφαντάκης) Panivar 481, 1972
Αν είναι η μέρα όμορφη – Τρεις καπετάνιοι (Λύρα: Ροδ. Ανδρουλάκης) Panivar 538, 1972
Μετά από μια χαρά – Χαμένη μου αγάπη Panivar 552, 1972
Αναντράνισα / Όνειρο ήταν η ζωή (Λύρα: Ροδ. Ανδρουλάκης) Panivar 587, 1974

Στις 33 στροφές:

Μανώλης Κακλής & Ροδάμανθος Ανδρουλάκης – Τρεις καπετάνιοι (1973)
Λεωνίδας Κλάδος & Μανώλης Κακλής – Πάντερμο Ρέθεμνος (1976)
Μανώλης Κακλής & Νίκος Μανιάς – Δύο Αηδόνια (1976)
Μανώλης Κακλής & Ροδάμανθος Ανδρουλάκης – Σ’αγναντεύω Κρήτη (1978)
Μανώλης Κακλής & Ροδάμανθος Ανδρουλάκης – Θα τηνε κάψω τη καρδιά (1978)
Μανώλης Κακλής & Ζαχάρης Μελεσανάκης – Καταδικάστηκα (1980)
Λεωνίδας Κλάδος & Μανώλης Κακλής – Όταν κοιμάται ο δυστυχής (1981)
Μανώλης Κακλής – O Ταχυδρόμος της Χαράς (1982)
Μανώλης Κακλής & Ροδάμανθος Ανδρουλάκης – Τα μεσοπέλαγα (1984)
Μανώλης Κακλής & Μανώλης Καρπουζάκης – Τα δώρα (1985)
Μανώλης Κακλής & Νίκος Αλεφαντινός – Όλα για την αγάπη σου (1987)
Θανάσης Σκορδαλός & Μανώλης Κακλής – ’90 (1990)
Μανώλης Κακλής – Ζαχάρης Μελεσανάκης – Πρώτο Τραγούδι τσ’ Ανοιξης (1992)
Μανώλης Κακλής – Ότι αγαπώ το τραγουδώ (1995)
Μανώλης Κακλής – Ζαχάρης Μελεσανάκης – Γλυκά μου μάτια (2003)
Λεωνίδας Κλάδος & Μανώλης Κακλής – 25 Χρόνια μετά (2006)
Μανώλης Κακλής – Σήφης Λεκκάκης – Ξεχασμένοι δρόμοι (2007)
Κώστας Βερδινάκης – Μανώλης Κακλής – Με το χρώμα της Κρήτης
Μανώλης Κακλής – Ζαχάρης Μελεσανάκης – Επιμένω (2013)

Η δεκαετία του 1970 και του 1980 θεωρούνται οι κορυφαίες στην καριέρα του Μανώλη Κακλή και ιδιαίτερα οι δισκογραφικές του συνεργασίες με τους Λεωνίδα Κλάδο, Ροδάμανθο Ανδρουλάκη και Zαχάρη Μελεσσανάκη.

Παρά το σκληρό χτύπημα της μοίρας που έπληξε την οικογένεια του (έχασε την κόρη του Μαρίνα πολύ νωρίς), ο Μανώλης Κακλής με την παρότρυνση των φίλων και θαυμαστών του, συνέχισε να μαγεύει με το τραγούδι του…

«Ήταν τόσο βαρύ το χτύπημα της μοίρας που παραλίγο να εγκαταλείψω για πάντα αυτό που έκανα και αγαπούσα, να διασκεδάζω τον κόσμο με το αγαπημένο μου «όπλο», το λαούτο.
Δεν υπάρχει πιο γλυκό & πιο μεγάλο πράγμα, δεν υπάρχει μεγαλύτερος έρωτας, μεγαλύτερος σεβντάς. Εγώ λέω ότι το φαΐ είναι για να κρατιέται ο άνθρωπος & η μουσική είναι η τροφή της ψυχής.»

Tα τελευταία χρόνια συνεργαζόταν με τους αδερφούς Κατσαμά, το Ζαχαρία Μελεσσανάκη και τους Κωστή Κακουδάκη, Μανώλη Βερδινάκη και Στέλιο Σταματογιαννάκη και εμφανιζόταν αρκετά συχνά στο «Κέντρο Κακλής» στην παραλία της Επισκοπής, όπου οι φίλοι μπορούσαν να τον βρουν.

Εφυγε για το τελευταίο ταξίδι στις 18 Οκτωβρίου 2017 και η ταφή του έγινε δύο μέρες μετά στις 20-10-2017…